Mijn tuin

Ik woon in een rijtjeshuis en de daarbij horende voor- en achtertuin zijn eigenlijk te klein voor mijn ideeën. De afmetingen zijn respectievelijk 24 (6x4) en 80 m² (20x4). De voortuin ligt op het zuiden en krijgt behoorlijke hoeveelheden zon. De achtertuin wordt omgeven door bomen en heeft daardoor aanzienlijk meer schaduw dan de voortuin.  

De voortuin
Ik zal beginnen met de voortuin te beschrijven. In mijn voortuin heb ik twee rechthoekige borders met een pad ertussen. Niet echt bijzonder, maar de planten die ik heb aangeplant maken er toch wel een niet alledaags geheel van. Geïnspireerd door Piet Oudolf heb ik de combinatie van grassen met andere (bloeiende) vaste planten geadopteerd. Omdat de voortuin zo'n enorme hoeveelheid zonlicht toebedeeld krijgt leent dit lapje grond zich uitermate goed om helemaal vol te planten met zonminnende planten die een beetje droge grond wel kunnen weerstaan.

Ik heb er een beetje wilde tuin van gemaakt met heel veel weefplanten (mooie ijle verschijningen die bestaan uit voornamelijk steel en daarop een bloem. De bladvorming is meestal beperkt), zoals Allium, Knautia, Scabiosa, Orlaya, Foeniculum, Dille, Sanguisorba... Te veel om op te noemen. De tuin staat propvol en praktisch geen stukje zwarte aarde is er meer te zien. Als er onverhoopt een gat ontstaat dan wordt die dadelijk weer opgevuld met iets anders moois.

Ik strooi er elk jaar nonchalant zaad tussen van éénjarigen. De winterharden (o.a. Papaver somniferum, Orlaya) gaan er in het najaar al in en de minder harde planten pas in mei (zoals de Cosmea en Scabiosa). De akeleien zaaien zichzelf gretig uit en waar het me te gek wordt steek ik ze er weer uit en pot ze op. Daar is altijd wel een liefhebber voor te vinden.

Door de éénjarigen, Phloxen, Monarda's en Echinacea's is de tuin tot ver in oktober nog mooi om te zien. En zelfs in de winter kan ik nog genieten van rijp op de prachtige, uitgebloeide pluimen van de grassoorten die er groeien. Alleen het vroege voorjaar ben ik tot nog toe een beetje vergeten. Maar daarin komt verandering! Voorjaarsbolletjes staan hoog op mijn verlanglijstje. Volgend jaar wil ik ook zo'n vroege start van het voorjaar.

De achtertuin
We hebben een enorm lange, smalle achtertuin. Hij is wel 20 meter lang en slechts 4 meter breed. Aan de linkerkant (vanuit ons huis gezien) staat een hoge coniferenhaag met daarachter de tuin van onze buren. Aan de rechterkant staan flinke bomen en struiken in een gemeenteplantsoen:

Toen we hier kwamen wonen, lag het hele tuinoppervlak bezaaid met grind. Het leek wel een oprit! Dat grind hebben we in de avonduurtjes bij elkaar geharkt en af laten voeren.

Onder het grind zagen we stukken kippegaas de grond uit steken. Bleek dat een groot deel van onze tuin blijkbaar dienst gedaan had als ren voor konijnen. We vonden vermolmde voederbakken en een enorm konijnehol achter in de tuin en het kippegaas was tot zo'n meter diep in de grond geplaatst.

We hebben de hele tuin afgegraven en alle rommel verwijderd. Daarna hebben we de hele tuin bedekt met graszoden. Ook hebben we een schutting geplaatst en die lekker knalgeel geschilderd. Dat was even genoeg voor het eerste seizoen. In het huis moest ook nog van alles gebeuren.

Het jaar erop zijn we begonnen met het aanleggen van een echt tuintje. Met borders en een paadje, maar wel absoluut lowbudget. Het liefst hadden we ook met verhogingen en muurtjes gewerkt, maar daar was geen geld voor. De vorm van de tuin is echt lastig, omdat de tuin zo ontzettend smal en lang is. Maar we hebben uiteindelijk toch een ontwerp bedacht dat de tuin een beetje zou breken en er wat speelser uit zou laten zien. Een stukje grasmat moest bewaard blijven voor mijn dochter, dus dat is verwerkt in het ontwerp.

We hebben het ontwerp eerst uitgezet in het gras met sateprikkers waartussen we touw hadden gespannen. Zo werden al heel gauw de contouren van onze toekomstige tuin zichtbaar. Je kunt er alvast doorheen lopen en 'voelen' of de maten kloppen. Toen we tevreden waren over het lijnenspel zijn we begonnen met de noeste arbeid. Het verwijderen van het gras op alle plaatsen waar border of pad zou komen te liggen.

Het gras was in één jaar nog verbluffend goed geworteld in de grond en het viel niet mee om alle pollen los te krijgen en te verwijderen. We hadden toen we eraan begonnen zelfs nog de hoop om iemand anders blij te maken met onze gezonde, maar afgedankte grasmat. Maar dat bleek al snel niet haalbaar. De grasmat moest echt kapot gebroken worden, want hele plaggen kon je er niet afhalen.

Toen al het overtollige gras verwijdert was en er niets anders overbleef dan een stuk gras in de vorm van twee snijdende ellipsen kon ik bezig met het uitzetten van de randen. Dat moest ook weer heel goedkoop en daar heb ik kunststof borderrol voor gebruikt. Het was toch de bedoeling dat de planten die we wilden plaatsen de borderranden zouden overgroeien waardoor er een seizoen later niets meer van te zien zou zijn. Dan bespaar ik liever op de randen dan de planten!

Het pad werd opgevuld met houtsnippers en de borders werden verrijkt met een dikke laag compost. Daarna mochten de eerste planten worden ingeplant. Die vielen nog behoorlijk in het niet bij zoveel zwarte aarde. Maar de lente begon al goed. Er zat nog geen blad aan de bomen, maar het was al aangenaam warm tijdens ons tuinprojekt. Nu zat er niets anders op dan mijn planten toe te spreken en aan te moedigen en op plantenjacht te gaan naar nog meer moois.

De mooie zomer (of mijn mooie woorden) deden hun werk, want al in juni van dat jaar werd de tuin een beetje levendiger. De bomen die ondertussen in blad staan laten het geheel er natuurlijk ook heel anders uit zien. In ieder geval lag daar het begin van onze eerste tuin.

We zijn een jaar verder en de tuin is enorm gegroeid. Van de kunststof borderranden is bijna niks meer te zien. Dit jaar is de tuin verwend met enorme hoeveelheden regen, soms zo erg dat veel planten instorten. De varens vonden het heerlijk en de persicaria's zijn nog verder uitgedijt. Die doen het fantastisch en die moeten nota bene concurreren met de coniferenhaag. Ik sta versteld! Maar ook om de groeikracht van de bamboes. En dan te bedenken dat we vorig jaar nog stonden te dubben of we niet meteen een hele grote zouden kopen (voor bijna 10x de prijs van deze). Niet nodig dus.