Shera's tuindagboek - 2008 Week 4 - Schoon schip en spierpijn

Week 4 - Schoon schip en spierpijn

Week 4 - Zondag 27 januari 2008 om 11:41 uur Na mijn laatste verhaaltje, waarin ik schreef dat het zogenaamde winterbeeld in mijn tuin te wensen overliet en dat het alleen nog maar de moeite waard was met een zeldzaam laagje rijp, kreeg ik prompt een aantal van die idyllische, fotogenieke dagen in mijn schoot geworpen. De wollen muts - die meestal ongebruikt in de kast mag blijven liggen - ging mee naar buiten, evenals de camera. Die korte winterperiode lijkt inmiddels alweer maanden geleden, vooral nu de sneeuwklokjes, kerstrozen, krokussen en zelfs narcissen (! Zie het berichtje van John Stevens in mijn gastenboek) al zo vroeg bloeien. Toch is het maar krap vijf weken geleden dat hier alles betoverend wit was. Hoewel ik nu eigenlijk best zin heb om alleen nog maar foto's van voorjaarsbloeiers te laten zien, wil ik die betoverende, witte wereld ook niet helemaal ongemerkt voorbij laten gaan. Daarvoor was hij veel te mooi. Vandaar deze keer een beetje winter, een beetje lente. Dat mag, het is tenslotte pas januari. Behalve tijdens die paar winterse dagen, toen ik met fotocamera buiten te vinden was om rijpfoto's te maken, had mijn eigen tuin mij tot eergistermiddag bar weinig gezien. Ik was er hoogstens voor de broodnodige wandeling naar de afvalcontainers, achterin de tuin, waarbij ik een zijdelingse blik worp op de voortgang van de knoppen van sneeuwklokjes en kerstrozen. Daar was niet alleen een chronisch tijdgebrek verantwoordelijk voor. Zowel regen als die weinig charmante, bruine massa die nog net voor tuin door kon gaan, maakten het er nou niet bepaald aanlokkelijker op. Ik bleef dus maar binnen (watje!.. en dat noemt zich tuinverslaafde?) Tot vrijdagmiddag een combinatie van zon en de ontdekking van de eerste krokussen mij naar buiten lokten. Het was dan ook echt wel nodig. De beste vriend van dochter Lüke vroeg pas al heel voorzichtig of ik mijn tuin nog wel mooi vond zo. Toen ik aangaf dat dit ook niet mijn idee was van een ideale wintertuin durfde hij eraan toe te voegen dat hij het eigenlijk een rommelige troep vond. Touché! Ik dacht nog: Moet je je eigen kamer eens zien! Dat heb ik hem maar niet voor z'n voeten gegooid, want dat zou ik erg kinderachtig van mezelf gevonden hebben en daarbij vind het veel te leuk dat kinderen nog zo heerlijk eerlijk kunnen zijn. Bovendien had hij - wat de tuin betrof - helemaal gelijk. Daarbij kwam nog: de tulpen kwamen al boven, dus het werd wel eens tijd. Toen ik eenmaal mijn handen in de aarde had gestoken, kon ik me al niet meer voorstellen hoe ik het zo lang zonder tuin had uitgehouden. Mijn humeur werd met de minuut beter en ik was helemaal in mijn element. Een wintertuin vraagt om een drastische, niet al te voorzichtige aanpak. Okay, ik moest weliswaar een beetje behoedzaam om de net ontluikende voorjaarsbollen heen manoeuvreren, maar verder kan er vrij weinig kapot. Voor de meeste planten is het zelfs beter als je de oude stengels er gewoon afrukt in plaats van ze te snoeien. Als je zou snoeien, blijven er dode, holle stengels overeind waar regenwater in kan blijven staan. Dat zorgt ervoor dat een plant eerder bevriest of sneller rot. Mits de plant goed geworteld is, kun je 'm dus gewoon met brute kracht kaalplukken. Is nog leuker ook! Op een wat frisse januarimiddag weet ik in ieder geval niets leukers te doen dan als een bulldozer door de tuin denderen. Voor ik het door had was bijna de hele voortuin van onder tot boven 'gestript' van dood plantenmateriaal. Een vaste plantenborder is na zo'n slagveld nogal kaal. Dat kun je jammer vinden, maar het heeft ook voordelen. Zo vind ik zo'n kale tuin het ideale uitgangspunt om nu eens echt schoon schip te maken. Elke plant ziet er nu vrij levenloos en weinig veelbelovend uit en dat maakt het mij er een stuk makkelijker op om een paar van die exemplaren schaamteloos af te danken. Zo irriteerde ik me al jaren aan de zoetroze Geranium endressii die steeds meer terrein won in mijn tuin. Vanaf mei bloeit ze onophoudelijk door tot ver in het najaar. De plant heeft geen last van ziektes en kan goed tegen droogte en felle zon. Je weet wel, zo'n plant die één of andere prestigieuze prijs waard is. Allemaal leuk en aardig, maar het wordt wat minder leuk als je gruwelt van het vreemde, beetje vergrijsde, zoetroze tintje dat maar met weinig andere kleuren combineert. Toch kan ik het niet over mijn hart verkrijgen om haar rigoureus te verwijderen als ze eenmaal bloeit. Daarvoor doet dit gevalletje teveel haar best. Maar nu, nu ze er net zo triest uitziet als alle andere goed en minder goed presterende planten uit de tuin, heb ik er toch wat minder moeite mee. Van mijn vriendin Bea had ik nieuw tuingereedschap gekregen van de Wiltfang. Onverwoestbaar en vreselijk handig (voor bijna alles, zo vertelde ze me). Ik had het 'handrooivorkje' al gebruikt om onkruid los te wrikken en grond los te maken om bollen te poten, maar nu ging ik ook maar eens kijken of ik de muurvast zittende geranium ook te lijf kon gaan met het ding en dan zonder de omliggende planten erbij op te graven. Dat ging, en wel zo goed dat ik de smaak te pakken kreeg. Ik heb meteen ook de te zoetroze malva uit de tuin gewipt. Ben ik daar ook vanaf! Zaterdag was de achtertuin aan de beurt en die is nu net zo kaal, maar de kerstrozen en sneeuwklokjes vallen wel beter op. Met het overweldigende tempo waarin alles nu de grond uit komt, zal het ook wel niet lang kaal blijven. De foto hiernaast is niet denderend, maar in dit seizoen ben ik blij met alles dat bloeit. Krokussen in januari, daar word je toch vrolijk van? Iets minder vrolijk word ik van de spierpijn die mijn brute-kracht-acties me hebben opgeleverd, waardoor ik rondwandel als een oud vrouwtje. "Volgende keer toch wat rustiger aan doen?", oppert die man van me. Echt niet! Ik voel me nu tenminste eindelijk weer tuinier. Laat die lente maar komen!

Week 36 - Must see Ik kreeg al lange tijd signalen uit mijn omgeving dat ik er naart... 07-09-2008 20:22 Week 26 - Bingerden in noodweer Er valt ondertussen zoveel te vertellen dat ik niet eens weet waa... 23-06-2008 11:20 Week 14 - Lente-update Het is de hoogste tijd voor een lente-update, want we zijn ondert... 06-04-2008 17:26 Week 50 - Sneak Preview De tuin is een troosteloos hoopje ellende. Da's niets nieuws, wan... 11-12-2007 14:11 Week 46 - Buitengewoon Tuinieren Het afgelopen jaar kwam ik veel minder aan het tuindagboek t... 13-11-2007 20:56 Week 41 - Paulus de boskabouter "Elfjes zijn uitgestorven", zo beweert Alf, het vierjarige zoontj... 11-10-2007 21:26 Shera's Tuinarchief Nog niet uitgelezen..? In het archief vind je meer tuinverhalen die ik heb geschreven.