 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Week 41 - Paulus de boskabouter |  |
|
Week 41 - Donderdag 11 oktober 2007 om 21:26 uur "Elfjes zijn uitgestorven", zo beweert Alf, het vierjarige zoontje van vriendin Mieke. "Vroeger bestonden ze wel, ) maar nu zijn ze allemaal dood. Dat zegt mijn oma." Ik geloof er niets van, dat hij zo'n oma zou hebben die dergelijke 'vrolijke' verhaaltjes in het rond strooit, maar ik ben toch wel nieuwsgierig naar de achtergronden bij deze historie en vraag even door. "Vroeger... toen jij klein was, of toen wij (en ik duid op mijn vriendin en ik) klein waren?" Zijn antwoord is resoluut: "Toen jullie klein waren natuurlijk!") Zijn oudere broer van zeven die meeluistert kan zich ondertussen toch niet meer beheersen en bemoeit zich ermee. Kleine broer vertelt blijkbaar maar de halve waarheid, want zo zit het helemaal niet en hij voegt eraan toe: "Ze zijn al veel eerder uitgestorven, al in de tijd van de dinosauriërs. Toen waren wij er nog helemaal niet!" Lüke is er ook maar die houdt zich wat afzijdig. Ze is heel nuchter en gelooft eigenlijk niet in elfjes en kabouters, maar om het zo zwart-wit te zien is ook niet haar ding.) Elfjes dood!? Alsjeblieft zeg, dan kunnen ze nog maar beter nooit bestaan hebben. Ikzelf ben net die middag in het bos geweest en zag de leukste paddestoelen die je bedenken kan. Ik heb geen elf of boskabouter bespeurd, maar zelfs dat was met mijn levendige fantasie niet ondenkbaar geweest. Het mag duidelijk zijn, de heren vinden in mij geen medestander. Eerst bewijs op tafel voordat je met dergelijke beweringen aankomt.) Ik heb bewijs voor het tegendeel: Een hele serie foto's van perfecte paddestoelen! Paulus de Boskabouter was natuurlijk overal nèt weg. Ik twijfel nog of ik mijn behendigheid met Photoshop even zal 'misbruiken' om een natuurgetrouw kaboutertje tussen de vliegenzwammen te deponeren, maar dat gaat me toch te ver. Buiten dat... de foto's spreken toch boekdelen!) Voor sprookjesachtige taferelen hoefde ik eigenlijk niet eens naar het bos. Die waren in mijn eigen tuin ook wel te vinden. Vooral als de ochtendnevel het nachtelijke werk van een legertje spinnen op z'n mooist laat uitkomen. Coniferen worden van top tot teen ingepakt met een laagje wit engelenhaar alsof het kerstbomen zijn, de buxushaag is niet langer groen maar feeëriek wit en als je het voorpad afwandelt moet je halsbrekende toeren uithalen om de lange draden die eroverheen gespannen zijn niet te breken.) Mister spiderman himself is meestal of nergens te bekennen, of hij zit triomfantelijk lui te wezen midden in zijn eigen spinsel. Alsof het niets is! Net zoiets als doen wie het eerste thuis is, elk een andere route kiezen en, als je dan knetterhard gerend hebt en als eerste aankomt, heel snel naar ademhappen en net doen alsof je er al uren zit, al zo ongeveer thee gezet hebt en op zijn minst alweer helemaal bent uitgerust.) Zoiets en daar dan meester in zijn. Hoe 'ie het klaarspeelt weet ik niet, maar ik kan het wel waarderen. Mieren zijn daarentegen altijd druk. Als ik ze observeer krijg ik het meestal spontaan op mijn heupen. Dat rent daar maar wat heen en weer op topspeed, terwijl ik op die momenten doorgaans niets uitvoer (ik ben zelden echt druk als ik tijd heb om eens goed naar mieren te kijken). Veel te confronterend allemaal!) Neem dan de spin. Die presenteert je 's morgens een tuin die in één nacht geheel bedekt is met een vakkundig gekantklost kunstwerkje. Zelf zit 'ie er als een boeddha middenin te mediteren in de allereerste zonnestralen. Daar word ik nou stil van.Iets minder rustgevend, maar wel heel leuk om te doen was de herfsttoer in het bos, die ik hielp organiseren voor de klas van dochter Lüke. We speurden naar paddestoelen, zaden, vruchten en bladeren en probeerden ze te determineren. ) Bij de paddestoelen waren ze nog vreselijk enthousiast, tijdens de zaden en vruchten riepen er al een paar dat ze toch echt geen stap meer konden verzetten (na nog geen 500 meter gelopen te hebben) en toen we eenmaal aan de bladeren toe kwamen, was ik de aandacht van de helft van mijn teamleden kwijt. Die andere helft vond het gelukkig wel erg leuk en als ik het hele stel kornuiten zo gezellig bij elkaar zie staan, ben ik de minpuntjes eigenlijk alweer vergeten. |
|
|
Week 36 - Must see Ik kreeg al lange tijd signalen uit mijn omgeving dat ik er naart... 07-09-2008 20:22 Week 26 - Bingerden in noodweer Er valt ondertussen zoveel te vertellen dat ik niet eens weet waa... 23-06-2008 11:20 Week 14 - Lente-update Het is de hoogste tijd voor een lente-update, want we zijn ondert... 06-04-2008 17:26 Week 4 - Schoon schip en spierpijn Na mijn laatste verhaaltje, waarin ik schreef dat het zogenaamde ... 27-01-2008 11:41 Week 50 - Sneak Preview De tuin is een troosteloos hoopje ellende. Da's niets nieuws, wan... 11-12-2007 14:11 Week 46 - Buitengewoon Tuinieren Het afgelopen jaar kwam ik veel minder aan het tuindagboek t... 13-11-2007 20:56 Shera's Tuinarchief Nog niet uitgelezen..? In het archief vind je meer tuinverhalen die ik heb geschreven. |
|
