 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Week 23 - Oranje vlaggetjes |  |
|
Week 23 - Woensdag 7 juni 2006 om 19:48 uur Op het pleintje voor mijn huis wapperen talloze oranje vlaggetjes. Knullig opgehangen tussen de majestueuze bomen. ) Een lantaarnpaal wordt nog even omarmd en dan gaat de hele toestand met een knoopje aan de carport van de buren. Ik houd niet van voetbal èn ook niet van oranje vlaggetjes. Ik houd van mijn tuin. En die is zo uitbundig dat de ene voorbijganger ervan moet glimlachen en de ander er z'n neus voor ophaalt. Ieder z'n ding. Maar stiekem ben ik wel een beetje trots dat die tuin van mij minstens net zo veel aandacht trekt als al die vlaggetjes bij elkaar. Rosa moyesii Geranium is nog wat aan de kleine kant zodat haar dieproze - ik dacht eigenlijk dat ze dieprood zouden zijn - bloemen nog niet zo bijdragen aan het felle kleurenpalet.) Da's misschien maar goed ook, want een flinke pol oranjerode Oosterse papavers staan er vlak bij. Van mij mag het fel zijn, vloeken zelfs. Maar ik geloof dat ik van dit idee zelf toch ook even moet slikken. Wat moet ik nu? Ik vind deze felle tante zo mooi, maar overal waar ze opduikt zorgt ze voor problemen. Waarom bloeit ze niet in januari? Dan zou ik een moord doen voor zoveel krachtig rood. Ik bedenk wel wat, want dit en dit wil ik echt niet missen in mijn tuin.) Nectaroscordum siculum is een tikje minder fel, maar niet minder opvallend. Er staat in de voortuin slechts één exemplaar. Hoe dat komt weet ik eigenlijk niet. Ik kan me niet eens herinneren haar daar geplant te hebben. Of dit nu een weloverwogen keuze is geweest, een intuitieve, of misschien veroorzaakt door slordigheid. Het maakt niet uit. Het was een goed idee en volgend jaar zullen er meer staan. Da's een belofte aan mezelf!) De zon is al een paar dagen terug en dat merk je in de tuin. Niet alleen aan de potten die ik vandaag voor het eerst weer moest bijgieten, maar ook aan de knoppen die tegelijk opengaan. De margrieten op de foto hiernaast zijn met teveel. Ik ben nooit zo'n held in het verwijderen van een teveel aan zaailingen en dan loopt het wel eens uit de hand. Dan raakt er wel eens wat overwoekert. Nu dit allemaal bloeit ga ik natuurlijk niet ingrijpen. Dat moet maar wachten tot na de bloei. Dit is veel te mooi!) Als je goed zoekt dan vind je ook hele elegante en gedistingeerde planten in mijn borders. Niet zo opvallend, maar als je zoiets dan vindt is dat net een cadeautje. Ze heet Astrantia maxima en bloeit straks in heel mooi roze met grote stervormige schutbladeren. Daar kan ik me nu al op verheugen.) Nog zo'n juweeltje. Klein maar fijn. Het is een jacobsladder, maar als je deze soort niet kent zou je daar niet gauw op gokken. Ze heet Polemonium pauciflorum 'Sulphur Trumpets', draagt gele trompetjes met een rode blos en heeft mooi varenachtig blad. Op de plek die ik haar gaf wordt ze niet hoger dan 20 cm - ze staat tussen de dichte wortels van een vast viooltje - maar volgens bronnen op het net zou ze eigenlijk 50 centimeter moeten worden. Ach, ze steekt al prachtig boven het viooltjesblad uit. Blijf maar lekker klein!) Papaver glaucum (tulppapaver) bloeit ook weer. Dit is echt zo'n papavertje waar je verliefd op wordt. De bovenste bloemblaadjes vormen een cup waardoor de bloem wat doet denken aan een tulpje. Dat is mooi, maar het is niet datgene dat mij verovert. Dat is de kleur. Ze is zo mooi rood. Niet te fel, maar wel echt rood. Niet te beschrijven, zelfs de foto doet geen recht aan haar kleur.Ik heb een nieuwe hobby. Als ik ga wandelen of fietsen dan neem ik wat zaad mee in mijn zakken en strooi wat in de bermen. Misschien komt er wel niks van op, maar ik word in ieder geval erg vrolijk bij het idee dat er misschien volgend jaar zomaar ineens her en der papavertjes, geraniums, akeleitjes en ander moois in de berm kan groeien. Het zaad van deze papaver glaucum is nog niet rijp, maar zodra het zover is dan krijgen de Hengelose bermen ook een snufje. Ik voel me net een schilder die overal - nu nog onzichtbare - wolkjes kleur achter laat. Ik ben al net zo erg als de buurt met hun oranje vlaggetjes. Maar dan tig keer zo hardnekkig. Shera was hier! |
|
|
Week 36 - Must see Ik kreeg al lange tijd signalen uit mijn omgeving dat ik er naart... 07-09-2008 20:22 Week 26 - Bingerden in noodweer Er valt ondertussen zoveel te vertellen dat ik niet eens weet waa... 23-06-2008 11:20 Week 14 - Lente-update Het is de hoogste tijd voor een lente-update, want we zijn ondert... 06-04-2008 17:26 Week 4 - Schoon schip en spierpijn Na mijn laatste verhaaltje, waarin ik schreef dat het zogenaamde ... 27-01-2008 11:41 Week 50 - Sneak Preview De tuin is een troosteloos hoopje ellende. Da's niets nieuws, wan... 11-12-2007 14:11 Week 46 - Buitengewoon Tuinieren Het afgelopen jaar kwam ik veel minder aan het tuindagboek t... 13-11-2007 20:56 Shera's Tuinarchief Nog niet uitgelezen..? In het archief vind je meer tuinverhalen die ik heb geschreven. |
|
){kind=link}
){kind=link}