Shera's tuindagboek - 2006 Week 20 - In Geuren en Kleuren

Week 20 - In Geuren en Kleuren

Week 20 - Zondag 21 mei 2006 om 18:02 uur Ik zou willen dat ik geur kon fotograferen. Het grootste genot in mijn tuin wordt momenteel bepaald door alle geuren die me bedwelmen. 's Avonds ruikt het het lekkerst, dan raak je haast bedwelmd door het geurenbouqet. Afhankelijk van de plek in de tuin mag je zachte vanille (van de Clematis montana), kruidige geraniums, zoete seringen, vrolijke lelietjes-van-dalen, frisse lavendel en thijm, of de beetje honing achtig geurende bloemen van Robinia pseudoacacia opsnuiven. En als het dan ook nog geregend heeft -zoals het de laatste dagen regelmatig doet - dan komt daar nog de geur bij van natte aarde. Die geur vind ik persoonlijk ook heel aangenaam. Ik voel mij nogal verwend. De sering en de Clematis montana dragen meer bloemen dan ooit en hebben mijn achtertuin verandert in een zachtroze, zoete wolk. Ik geef mijn ogen en neus de kost en laat mij betoveren. Zowel de Robinia als de Clematis laten hun eerste blaadjes alweer vallen en de sering bloeit ook maar een week of twee. Genieten zolang het kan! Deze mooie lilablauwe bloeiaren zijn afkomstig van de wintergroene (euh... ik bedoel paarsgroene) bodembedekker Ajuga reptans 'Atropurpurea'. Ik ben zo'n vierkante centimeter propper en daardoor zie je eigenlijk allang niet meer dat dit plantje in mijn tuin staat. Ze bedekt de bodem onder een klimop en af en toe piept er een blaadje van de plant boven die klimop uit. Maar als ze bloeit staan daar ineens allemaal prachtig blauwe bloemetjes die de aandacht opeisen. 'Kijk mij nou, je kan me verstoppen, maar ik ben desondanks alweer gegroeid!' Het is waar, ze wint nog steeds terrein. Ik hoef het er waarschijnlijk niet meer bij te vertellen; Dit plantje doet het zelfs in diepe schaduw! Elk tuinmens is blij met een regenbuitje na een periode van droogte. Ik dus ook. Mijn tuin is prachtig groen en alles bloeit mooier dan ik had durven hopen. Maar... Er valt de laatste dagen zoveel dat ik bijna niet naar buiten kan om van dat moois te genieten. Ho, stop, het is mooi geweest. Kappen nu! Ik bekijk de radarbeelden bij het KNMI en zie welke 'leuke' buien er nog voor ons ontwikkelt worden boven de oceaan. Ai, daar moet ik me maar bij neerleggen. Dan maar tussen de buien door naar buiten. Om de regendruppeltjes op deze mooie late tulp te fotograferen. Helaas, haar naam ben ik kwijt. Voor ik het weet heb ik een regendruppeltjes-serie. Vrouwenmantel in de drup, venkelloof met fonkelsteentjes, akeleiblad met kristallen bolletjes en het blad van de pimpernel afgezet met pareltjes. Ik kies er maar eentje, voordat ik moe word van mezelf. Het is het blad van een hosta (Hosta sieboldiana) in grijsgroen waar de druppels zo mooi op blijven liggen dat ze het licht weerkaatsen. Ik mag steeds meer nieuwe akeleitjes in mijn tuin verwelkomen. Zaailingen uit nieuw zaad, maar ook spontane kruisingen van het grut dat zich in mijn eigen tuin voortplant. Er is er geen één hetzelfde. Dit exemplaar in wit met een vleugje groen (het is niet Aquilegia Green Apples) heeft heel mooi goudgroen blad. Ik heb geen idee wie haar ouders zijn. Het maakt me ook niet uit. Wel ben ik benieuwd of er volgend jaar meer goudbladige akeleien in mijn tuin op zullen duiken. Ik zal niet alle nieuwe aanwinsten op akeleigebied laten zien, want dan blijf ik bezig. Dit is voor vandaag dan ook het laatste akeleitje. Geen eigen zaailing, ook geen spontane. Deze is gekweekt door Wim en onlangs bij mij afgegeven, vlak voor de bloei. Het was voor mij een verrassing, maar voor Wim óók. Ik hoop van harte, Wim, dat als je haar zo ziet, je geen spijt hebt dat je haar weg gegeven hebt. Misschien helpt het als ik vertel dat ik er héél blij mee ben! Sinds begin van deze week bloeien de margrieten in mijn tuin. Het zijn er wel honderd en er zijn nog veel meer knoppen in de maak. Ik ben al zo blij met alles wat bloeit, maar als ik zie wat nog gaat komen dan word ik helemaal enthousiast. Papaver knoppen staan er bij duizenden. Gigantische joekels aan de vele pollen Papaver orientale, en talloze kleintjes aan de plantjes van Papaver rhoeas. Maar ook de Knautia's hebben knoppen en de Salvia's. Ik had gedacht dat ik met al dat geprop op de vierkante centimeter mezelf een keer tegen zou komen. Dat het zo'n gevecht zou worden dat planten drukker zouden zijn met groter-groeien-dan-de-buren dan met bloeien. Niks is minder waar. En dit is nog maar het begin... Dit vaste papavertje (Papaver atlanticum Flore Pleno) is alvast begonnen. Ze bloeit als eerste en gaat het langste door van alle papavers in mijn tuin. Eind oktober kan zij nog vrolijk een knop ontvouwen. Het eerste jaar dat ik dit papavertje in mijn tuin mocht begroeten was ik dolgelukkig met de vele oranje bloemen, het tweede jaar werd ik er gek van en probeerde ik de zaailingen ervan weg te plukken. Gelukkig is me dat nooit gelukt, want ondertussen ben ik zo blij dat ze er is. Ik doe allang niet meer aan verantwoorde kleurencombinaties en vlak bij deze oranje bloemen zijn een aantal knalblauwe Hollandse irissen aan het bloeien gegaan. Nog even en dan gaat de felrode Papaver orientale op steenworp afstand van dit opvallende gezelschap bloeien. Ik moet lachen bij dat vooruitzicht en verheug me erop. Gaat mijn tuin steeds meer bij mij passen, of is het andersom?

Week 36 - Must see Ik kreeg al lange tijd signalen uit mijn omgeving dat ik er naart... 07-09-2008 20:22 Week 26 - Bingerden in noodweer Er valt ondertussen zoveel te vertellen dat ik niet eens weet waa... 23-06-2008 11:20 Week 14 - Lente-update Het is de hoogste tijd voor een lente-update, want we zijn ondert... 06-04-2008 17:26 Week 4 - Schoon schip en spierpijn Na mijn laatste verhaaltje, waarin ik schreef dat het zogenaamde ... 27-01-2008 11:41 Week 50 - Sneak Preview De tuin is een troosteloos hoopje ellende. Da's niets nieuws, wan... 11-12-2007 14:11 Week 46 - Buitengewoon Tuinieren Het afgelopen jaar kwam ik veel minder aan het tuindagboek t... 13-11-2007 20:56 Shera's Tuinarchief Nog niet uitgelezen..? In het archief vind je meer tuinverhalen die ik heb geschreven.