Shera's tuindagboek - 2006 Week 18 - Zon, schaduw en kwekerijen

Week 18 - Zon, schaduw en kwekerijen

Week 18 - Zondag 7 mei 2006 om 18:29 uur Het is superzonnig, al een hele week lang. Prachtig, eindelijk kunnen we vollop genieten van de bomen die uitlopen. Je kunt ze bijna zien verkleuren van bruin naar groen. En niet zomaar groen... Nee, de mooiste kleur groen die er bestaat: Lentegroen! En juist in deze week hadden wij besloten om een weekje meivakantie te vieren. Het kon gewoon niet op. Ik had deze week al zo ongeveer volgepland voordat 'ie goed en wel begonnen was. Dat heb je soms, dan wil je alles tegelijk. Maar tussendoor zaten nog hartstikke veel momenten om in de tuin te vertoeven. En lekker helemaal niks te doen! Op de foto vind je een bolgewasje (Erythronium Pagoda) dat al een tijdje bloeit in mijn tuin. Dit zijn de laatste bloemen, de rest is al uitgebloeit. Deze stonden verstopt tussen het loof van de - ondertussen naar Lelietjes van Dalen geurende Smilacina racemosa en hebben daardoor hun frisse looks behouden. Schaduw heeft zijn voordelen! Nog zo'n plant die schaduw leuker vindt dan zon is Geranium macrorrhizum 'Spessart'. Ze heeft weelderig blad dat in de zon al gauw slap gaat hangen. In de schaduw groeit ze daarentegen uit tot een grote groene pol - die zo al mooi zijn, maar met de charmante bloemetjes erbij ben je gegarandeerd verkocht. Ik vind het heerlijk om tussen deze planten aan het werk te zijn. Het blad heeft namelijk een heel bijzonder geurtje dat ik persoonlijk erg lekker vind. Gelukkig ligt het grootste deel van de tuin toch nog altijd in de zon, want hoe mooi de schaduwminnende planten kunnen zijn, de kleurspektakels vind je doorgaans toch vooral bij de zonaanbidders. Ikzelf moet het na een paar uurtjes zon doen met kreeftenrood, maar gelukkig biedt mijn tuin wat meer variatie. Muscari latifolium bloeit in twee kleuren: Dieppaars met een lilablauwe pruik. Dat staat verrassend mooi bij lentegroen en witte bloeiers. Akebia quinata vindt het allemaal wel best. Zij gedijt in zon èn schaduw. Gelukkig maar, want nu staat ze redelijk zonnig, maar als alle bomen rond de tuin vol in hun blad staan moet ze het met heel wat minder stellen. Ik heb haar vorig jaar geplant en heb dit jaar voor het eerst bloemen. Ik heb dan ook nu pas ontdekt dat aan elk takje twee verschillende bloemen bloeien. Ik heb het even opgezocht. De grote dieppaarse bloemen zijn de vrouwelijke en de bleekroze kleine bloemen zijn mannelijk. Elke dame aan deze plant heeft dus een persoonlijke harem. Gelukkig gaan deze er niet vreemd van doen. De mevrouwen die vorige week nog zo mooi bloeiden rond 'Pieter de Leur' waren namelijk nogal snel uitgeblust. Een zonnebankkuurtje en permanentje teveel en hup, weg was de charme. Tulipa 'Queen of Night' siert in grote getale mijn voortuin op. Ze zijn zo donker dat je ze niet eens kunt fotograferen als ze zijn. Dat kunnen mijn ogen wel waarnemen, maar de lichtgevoelige cellen van de camera niet. Dan moet je me maar geloven op mijn woord. Ze zijn echt heel erg donker. Dat staat prachtig bij de vele vergeet-me-nietjes. Op een andere plek in de tuin heb ik haar gecombineerd met de werkelijk felrode tulp 'Pieter de Leur'. Het is wat heftig (misschien een beetje tè?) maar ik hoef me in ieder geval geen zorgen te maken dat één van de twee ondergesneeuwd raakt door de ander. Die zijn wel aan elkaar gewaagd. Er bloeit nog veel meer in mijn tuin, maar dat is veel te veel om te laten zien. Vooral omdat ik ook nog wil vertellen over mijn tuinuitje op vrijdag met Maria (uit Kollum) en Jaap (uit Engelum) Dan ben ik voorlopig nog niet uitgeschreven. Ik maak mij er wat mijn eigen tuin betreft dan een beetje makkelijker van af door te verwijzen naar mijn plantenportretten. Waar eerst alleen de akeleitjes te vinden waren kun je nu ook mijn narcissen en helleborussen bekijken. Nu mijn uitje met Jaap en Maria. Dit zijn ze terwijl ze zich afvragen of de eenbes (Paris quadrifolia) het zal doen op de Friese klei. Het was moeilijk ze ongemerkt op de foto te krijgen. En als ik teveel moeite deed dan kreeg ik dit. In ieder geval heb ik ze stiekem allebei in beeld gekregen. Kwekerij Fahner stond als eerste op het programma. In de tuin beleefde het schaduw-gedeelte haar hoogtepunt. Daar bloeide het voetblad (Podophyllum), schoot Rodgersia de grond uit en liet Arum haar frisontvouwen bladeren glanzen. Als je Veratrum zoekt dan moet je hier naartoe. Op de foto hiernaast staat het mooie loof van Veratrum californicum. Ik heb ze ook dikwijls in bloei gezien en dat is indrukwekkend, maar ook vreemd. Ik weet niet hoe ik het anders zou moeten omschrijven dan dat ik vind dat de enorme bloeistengel te onhandig en lomp uit de mooie bladertoef te voorschijn komt. Als ze in mijn tuin zou bloeien dan zou ik haar niet afknippen, zo ben ik niet. Maar ik zou niet zo heel erg droevig worden als het hele zaakje tijdens een zomerstormpje om zou gaan. Hoho, alleen de stengel, niet het blad natuurlijk! Deze wil ik ook heel graag laten zien. Het is de aanstormende bloeiwijze van Rheum palmatum 'Atropurpureum' (sierrabarber). Als ik een enorme tuin had dan kreeg deze zeker ook een plek bij mij. Als solitair, want dat is het mooiste. Een reuzin is het. In mei is ze al anderhalve meter hoog en ongeveer net zo breed. In vurig rood. Wat een krachtige plant. Als ze niet met haar voeten in de aarde zou zitten dan zou je kunnen fantaseren dat ze 's avonds tango's danst. Misschien wel met de stekelige Gunnera manicata die nog maar net 'wakker' is, maar er toch al net zo reusachtig uitziet. De reus en de reuzin. Ikzelf laat mij niet verleiden door groots en meeslepend. Ik koop een grasje dat vooral de hoogte in groeit (Stipa gigantea) en een Zeeuws knoopje dat ik al lang wil hebben (Astrantia maxima). Daar vind ik nog wel een plekje voor. Nu op naar een volgende leuke kwekerij die Twente rijk is: Kwekerij De Border in Delden. Heerlijk, zo veel planten op één dag. De planten bij de Border vallen doorgaans wat tegen als je eerst bij Fahner geweest ben, want daar zijn ze gezonder, voller en ook nog goedkoper. Maar desondanks blijft dit een hele leuke kwekerij. Om de mooie plek (het is de voormalige moestuin van kasteel Twickel) Om de prachtige borders die fungeren als moerbedden voor de kwekerij, maar tevens als voorbeeldborders waarin je alle planten in bloei kunt zien. En last but not least: om de fantastische collectie rozen en klimplanten die je hier kunt krijgen. Ik vond en kocht mijn allereerste roos op vrijdag. Ze heet Rosa moyesii 'Geranium'. De foto hierboven heeft niks met de roos te maken. De roos is nog niet op haar mooist te fotograferen. Wat er wel op staat? De uitgebloeide zaadhoofdjes van Pulsatilla grandis, gefotografeerd in één van de borders van de kwekerij.

Week 36 - Must see Ik kreeg al lange tijd signalen uit mijn omgeving dat ik er naart... 07-09-2008 20:22 Week 26 - Bingerden in noodweer Er valt ondertussen zoveel te vertellen dat ik niet eens weet waa... 23-06-2008 11:20 Week 14 - Lente-update Het is de hoogste tijd voor een lente-update, want we zijn ondert... 06-04-2008 17:26 Week 4 - Schoon schip en spierpijn Na mijn laatste verhaaltje, waarin ik schreef dat het zogenaamde ... 27-01-2008 11:41 Week 50 - Sneak Preview De tuin is een troosteloos hoopje ellende. Da's niets nieuws, wan... 11-12-2007 14:11 Week 46 - Buitengewoon Tuinieren Het afgelopen jaar kwam ik veel minder aan het tuindagboek t... 13-11-2007 20:56 Shera's Tuinarchief Nog niet uitgelezen..? In het archief vind je meer tuinverhalen die ik heb geschreven.