 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Week 15 - Ongeduldig |  |
|
Week 15 - Zondag 16 april 2006 om 9:47 uur Het is bijzonder groeizaam weer. Niet meer zo koud en buien worden afgewisseld door vrolijke zonnestralen. ) De pollen in mijn tuin groeien zo hard dat er nog maar weinig zwart zand te zien is in mijn tuin. De Monarda's zijn uitgegroeid tot heuse tapijten (wie kan ik blij maken met een plantje?) en de vrouwenmantel wint ook steeds meer terrein. Waar nog geen plant stond vind je nu duizenden zaailingen, zij aan zij. De lente begint steeds later, maar de 'wedstrijd wie-gaat-het-halen-dit-jaar' begint steeds vroeger. Deze dame maakt al sinds jaar en dag een vlugge start. Het is Dicentra spectabilis en het is in mijn tuin altijd de eerste plant in het seizoen die een hoogte van een meter bereikt. Nu heeft ze net haar eerste 20 centimeter erop zitten. Go girl!!) Niet zo rap, maar zeker zo elegant is het ontvouwende blad van de Sanguisorba (in dit geval Sanguisorba obtusa, maar ze doen het allen net zo mooi) Het seizoen is weer begonnen en ik ben dagelijks meermalen in mijn tuin te vinden. Om mijn plantjes te koesteren, de schade op te nemen van de naaktslakken en daar even sip van te worden om vervolgens weer helemaal enthousiast te worden van een nieuw ontdekte knop.) Daar zijn er veel van, van die knoppen. Alles wat vorige week bloeide, bloeit nog steeds door, maar verder komt er weinig bij. Knoppen, dat wel ja. Ik ben niet gauw jaloers, maar kan een lichte jaloerse neiging niet onderdrukken als ik de vele bloeiende narcissen aanschouw in gemeentelijke bermen. Die mensen van de gemeente hebben het spul ooit geplant en gaan er niet drie maal daags langs om ze in bloei te praten. Daar gaat het vanzelf. En ik heb nog steeds knoppen. Eigen schuld! Had ik er ook maar wat op mijn zonnigste tuinplekken moeten planten. Da's dan weer een wijze les voor volgend najaar. De knoppen op bovenstaande foto zijn niet van een narcis, maar van Fritillaria uva-vulpis. Hopelijk laat het vervolg niet lang op zich wachten.) In mijn zoektocht naar nieuwe bloeiers kom ik soms leuke verrassingen tegen. Zoals deze bloemetjes van de Omphalodes verna die bloeien tussen het vele mooie loof. Omphalodes verna is geen uitbundige bloeier, maar dat maakt de bloemetjes die verschijnen wel dubbel zo leuk. Een wolkje hier, een toefje daar. Vooral in het voorjaar, maar later in het seizoen verschijnen ze ook nog af en toe. Zo'n charmante verschijning dat ik haar ook in het wit heb aangeschaft. Dit mag mijn hele tuin bevolken!) Nog zo'n plantje dat nergens in de weg staat en ondertussen ook steeds meer terrein wint. Het maartse viooltje. Hoe ze het doet weet ik niet, maar ze staat ondertussen overal en komt zelfs tussen de stenen op. Van mij mag ze, ik kan er geen genoeg van krijgen. Tegen de tijd dat ze is uitgebloeit zijn de overige planten al zo groot gegroeid dat je haar niet meer terug vindt. Tot het volgend jaar, waarin zij in nog grotere aantallen weer kleur mag geven aan mijn tuin.)
Gisteren heb ik getuinierd in de tuin van Jon. Af en toe kom ik hem helpen en gisteren was de eerste keer dit tuinseizoen. Hij had zelf al veel gedaan, maar zijn tuin is enorm en er is dus altijd nog genoeg te doen. Bovendien is het gezelliger met zijn tweeën. We zijn allebei onverbeterlijke mooi-weer-tuiniers en dus zochten we een moment uit waarop we niet in de regen zouden staan èn allebei konden. De dag was perfect. Een stralend lentezonnetje en al veel voorjaarsbloeiers om ons heen.) Hij had natuurlijk ook narcissen in bloei (Nee, ik ben niet jaloers. Ik twijfel soms alleen aan mijn 'groene vingers') Dan gaan ze maar op een foto met me mee naar huis. Vanmorgen liep ik nog het gebruikelijke rondje door mijn eigen tuin en toen zag ik ook eindelijk een paar exemplaren uit hun knoppen ontsnappen. Knalgele vlekjes tussen groene stelen. Ik zou geneigd kunnen zijn de föhn erbij te pakken als ik het proces daarmee wat kon bespoedigen. Bah, wat een ongeduld. Ik wacht al een hele winter, dan kunnen die paar dagen er ook nog wel bij!) De tuin van Jon is mooi in alle seizoenen, maar sommige stukjes tuin lijken te zijn gemaakt voor het voorjaar. Dit is zo'n plek. Boordevol helmbloem (Corydalis), narcissen en bosanemoontjes (Anemone nemorosa). Hier is geen zwarte aarde meer te zien en maakt zelfs het beruchte zevenblad weinig kans. ) De laatste foto voor vandaag. Er zit geen paasei tussen verstopt. Er bloeit geen zeldzaam bolgewas tussen. Er krioelt ook geen interessant insect doorheen. Er valt eigenlijk niks te zien. En toch maakt het mij gelukkig... Mijn gras wordt eindelijk weer groen!!! Geen mos meer en de kale plekken worden elke dag een beetje minder kaal. Ik kan weer opgelucht adem halen. Een nieuw probleem ontstaat nu wel. Ik moet eigenlijk maaien. Net terwijl mijn gras nog vol staat met sneeuwroem, krokussen en afstervend krokusloof. Binnenkort kun je me op mijn knieën in het gras vinden terwijl ik met een schaar handmatig tussen mijn bolgewasjes doorknip. Ik word graskapper! |
|
|
Week 36 - Must see Ik kreeg al lange tijd signalen uit mijn omgeving dat ik er naart... 07-09-2008 20:22 Week 26 - Bingerden in noodweer Er valt ondertussen zoveel te vertellen dat ik niet eens weet waa... 23-06-2008 11:20 Week 14 - Lente-update Het is de hoogste tijd voor een lente-update, want we zijn ondert... 06-04-2008 17:26 Week 4 - Schoon schip en spierpijn Na mijn laatste verhaaltje, waarin ik schreef dat het zogenaamde ... 27-01-2008 11:41 Week 50 - Sneak Preview De tuin is een troosteloos hoopje ellende. Da's niets nieuws, wan... 11-12-2007 14:11 Week 46 - Buitengewoon Tuinieren Het afgelopen jaar kwam ik veel minder aan het tuindagboek t... 13-11-2007 20:56 Shera's Tuinarchief Nog niet uitgelezen..? In het archief vind je meer tuinverhalen die ik heb geschreven. |
|
){kind=link}