|
|
|
Week 4 - IJskoud en kaal |  |
| |
Week 4 - Maandag 23 januari 2006 om 16:12 uur Ik heb vorige week mijn tuin gestript. Het was op een zonnige, bijna lenteachtige namiddag. Het werk voor die dag was af en ik had een onbedwingbare drang om naar buiten te gaan en te tuinieren. Wat is er meer te doen in een uitgebloeide wintertuin dan snoeien en blad ruimen. Dat is dus precies wat ik gedaan heb. Juist, en dat was niet zo slim! Deze dame weet de site van het KNMI in haar slaap nog te vinden en juist dit keer heb ik 'm niet geraadpleegd. Waar voorjaarskriebels wel niet toe kunnen leiden. Nu ligt mijn tuin erbij zonder winterdek terwijl de koudste week van de winter net is aangebroken. Het is pas januari en ik pleit er zelf altijd voor om de rommel zo lang mogelijk te laten liggen. Ik weet het allemaal precies. En toch... Eigenwijs, hè. Dus nu kijk ik toe hoe de tuin erbij ligt als een ijsklomp. Zelfs de doorgewinterde klimop hangt er tijdelijk wat slapjes bij. Geen lenteachtig tafereeltje. En dus ga ik nog maar even door met het plaatsen van foto's die wel bijdragen aan het lentegevoel! Deze helleborusfoto is niet uit eigen tuin (zo rijkbloeiend staan ze er bij mij niet bij). Deze is vorig jaar gemaakt bij kwekerij 'De Kleine Plantage' in Eenrum.
Er is één voordeel vandaag: De zon schijnt uitbundig en als je binnen in je verwarmde huis vertoeft dan heb je geen reden tot klagen. Als de zon door je ramen naar binnen schijnt moet je gewoon even niet letten op het vuil dat je ramen versiert en dat nu ineens zo goed te zien is met het laaghangende zonnetje. (Ik ben vast niet de enige die hoognodig de ramen weer eens moet soppen) Nee, gewoon ogen dicht en fantaseren dat het lente is. Therapie voor koude dagen! Of lentefoto's bekijken. Dat werkt ook. Zoals deze van Euphorbia characias in de tuinen van bovengenoemde kwekerij.
Of deze: Enorme pollen hosta's die de grond uit rijzen. In geraffineerde groenschakeringen en versierd met mooie dauwdruppeltjes. Weer genomen bij 'De Kleine Plantage'. Wat is dit een schril contrast met het beeld nu. Als ik buiten op mijn gras loop knispert het onder mijn voeten en blijft mijn voetstap zichtbaar. Daar word je niet vrolijk van.
Ik laat de tuin wel even links liggen en wandel er alleen doorheen als ik iets in de vuilnisbak moet gooien. Er komen wel weer betere tijden. Als de vergeet-me-nietjes en Fritillaria uva-vulpis tezamen bloeien, bijvoorbeeld. Paarsrode, hangende klokjes met een geel kroontje. Daar word ik wèl vrolijk van.
En dan het toetje: Een ontzettend bonte voortuin in juni. Als die eenmaal bloeit, vind ik m'n tuin haast te fel met al die kleuren. Maar nu mis ik die levendige, kleurige en vrolijke tuin. Ik ben, geloof ik, wat (te) vroeg met mijn voorjaarskriebels.
|
|
Week 36 - Must see Ik kreeg al lange tijd signalen uit mijn omgeving dat ik er naart...
07-09-2008 20:22 Week 26 - Bingerden in noodweer Er valt ondertussen zoveel te vertellen dat ik niet eens weet waa...
23-06-2008 11:20 Week 14 - Lente-update Het is de hoogste tijd voor een lente-update, want we zijn ondert...
06-04-2008 17:26 Week 4 - Schoon schip en spierpijn Na mijn laatste verhaaltje, waarin ik schreef dat het zogenaamde ...
27-01-2008 11:41 Week 50 - Sneak Preview De tuin is een troosteloos hoopje ellende. Da's niets nieuws, wan...
11-12-2007 14:11 Week 46 - Buitengewoon Tuinieren Het afgelopen jaar kwam ik veel minder aan het tuindagboek t...
13-11-2007 20:56
Shera's Tuinarchief Nog niet uitgelezen..? In het archief vind je meer tuinverhalen die ik heb geschreven.
|
|