 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Week 50 - Kristallijne pracht |  |
|
Week 50 - Zondag 18 december 2005 om 19:12 uur Het heeft alweer gesneeuwd! Geen dikke, witte deken dit keer. Alleen maar kristallijne vlokjes dons die als een doorschijnend, glinsterend vlieslaagje de planten bedekken. ) Juist als ik naar buiten loop met de camera begint de zon te schijnen. Waar de zon schijnt kleuren de vlokjes lichtgeel en waar de zon niet kan komen wordt alles violetblauw. Magisch! Deze besjes zijn de laatste twee overgebleven exemplaren aan een heester die al jaren in het - aan mijn tuin grenzende - gemeenteplantsoen staat en ik heb geen flauw idee wat het is. Wellicht is het een heel gewone heester, maar ik heb de naam gewoon nooit opgezocht. In het najaar kan ik deze heester nog het meest waarderen, want alle bladeren krijgen eerste een mooie herfstverkleuring voor ze afvallen en bovendien geven deze besjes geven de decembermaand een beetje kleur.) Dit is één van de weinige grasjes die ik nog niet heb afgeknipt. De halmen bleken na het smelten van de sneeuw van drie weken geleden nog zo veerkrachtig dat ze nog enigszins overeind gingen staan. Nu ben ik blij dat ik die warboel gelaten heb voor wat het was, want met een verse sneeuwpruik blijken ze ineens weer allercharmantst voor de dag te komen.) Net als de laatst overgebleven zaadschermen van de bronzen venkel (Foeniculum vulgare 'Giant Bronze'). Diamonds are a girls best friend. Ik geloof niet dat dit voor elke dame opgaat, maar voor deze dame zeker wel. Grijpgrage tentakeltjes houden zoveel fonkelsteentjes vast als ze dragen kunnen. Tevergeefs, want de zon laat ze smelten en ze glippen als glanzende druppels uit haar vingers. Jammer, ze stonden haar goed!) Deze heide groeide al in de heg toen wij hier kwamen wonen. Ze baant zich een weg omhoog en nestelt zich op een zonnig plekje alsof het een klimmer betreft. Meestal valt ze niet zo op, maar dat verandert als ze in september begint te bloeien met lilaroze trosjes. Daar gaat ze vervolgens heel lang mee door. Sneeuw, of kou... Dit is beslist geen doetje.) Nog zo'n onvermoeibare doorbloeier. Deze Achillea millefolium 'Velours' weet niet van ophouden. Vlak voor de vorst begon ze te bloeien en nu staat ze moederziel alleen in een compleet uitgebloeide border. Een natuurgril, natuurlijk, maar wel één om te koesteren. En daarom zet ik haar voor de zoveelste keer op de foto.) Naast de knoppen van de Helleborussen die in de tuin omhoog komen, ontspruit er al veel meer uit de grond. Volgens mij zijn dit krokussen, maar ik weet het niet zeker, want er zijn nogal wat verschillende bollen in de grond gegaan. Ik wacht het geduldig af, maar word alvast voorzichtig enthousiast. |
|
|
Week 36 - Must see Ik kreeg al lange tijd signalen uit mijn omgeving dat ik er naart... 07-09-2008 20:22 Week 26 - Bingerden in noodweer Er valt ondertussen zoveel te vertellen dat ik niet eens weet waa... 23-06-2008 11:20 Week 14 - Lente-update Het is de hoogste tijd voor een lente-update, want we zijn ondert... 06-04-2008 17:26 Week 4 - Schoon schip en spierpijn Na mijn laatste verhaaltje, waarin ik schreef dat het zogenaamde ... 27-01-2008 11:41 Week 50 - Sneak Preview De tuin is een troosteloos hoopje ellende. Da's niets nieuws, wan... 11-12-2007 14:11 Week 46 - Buitengewoon Tuinieren Het afgelopen jaar kwam ik veel minder aan het tuindagboek t... 13-11-2007 20:56 Shera's Tuinarchief Nog niet uitgelezen..? In het archief vind je meer tuinverhalen die ik heb geschreven. |
|
