 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Week 46 - Turks fruit |  |
|
Week 46 - Zondag 20 november 2005 om 19:36 uur Sinds zaterdagochtend heeft mijn tuin een compleet andere 'look'. Toen vroor het namelijk - in Twente zakte het kwik zelfs tot -5°C - en dat bracht heel wat teweeg. ) Op vrijdag waren de kleuren in mijn tuin nog warm en fel, maar toen ik die ochtend daarop de gordijnen open schoof, zag ik alleen nog maar koele poederpastels. Ik wist dat het licht zou gaan vriezen, maar toch verrast deze metamorfose mij. Met een dikke fleecetrui en m'n camera ga ik meteen de tuin in om de eerste rijpfoto's van dit jaar te maken. Met gemengde gevoelens, overigens. Deze ochtend voelt als het begin van de winterperiode en dat maakt me een beetje triest. Tegelijkertijd vind ik die verstilde, bevroren planten zo beeldschoon dat ik er ook weer enthousiast van word.) Ik fotografeer net zo lang tot mijn vingers net zo bevroren zijn als de planten in mijn tuin. De Achillea millefolium 'Velours', die opnieuw bloeit, wordt voorzien van witte kraagjes waardoor ze ineens veel meer opvalt dan voorheen. Het doet me denken aan Turks fruit. Niet het boek van Jan Wolkers, maar de gelijknamige zoete snoepjes die bedekt zijn met een laagje poedersuiker en die je dikwijls als decoratiesnoepje tegenkomt op interieurfoto's in woonbladen. Je weet wel, in zo'n opengewerkt antiek zilveren schaaltje tezamen met een 'kerstboomrecept' in koele pastels. Uiterst verantwoord en gedistingeerd.) En dat is precies hoe mijn tuin er nu ook uitziet. Het klopt weer allemaal! De allang omgevallen Cosmea's schikken zich ineens weer helemaal naar hun buren. Alles in dezelfde bijpassende tinten. Waar ik een puinhoop van gemaakt heb schept de natuur in een handomdraai een harmonieuse symfonie. Het enige waar ik nu zelf nog trots op kan zijn is mijn uithoudingsvermogen. Dat ik al die tijd die ravage van omgevallen Cosmea's heb getolereerd - ze niet heb weggehaald - zodat ik dit mooie beeld nu kan vastleggen.) De Wonderboom (Ricinus Communis) schittert nog éénmaal. Zolang ze bevroren blijft is ze nog te bewonderen, maar zodra het kwik boven het vriespunt komt zal er niks meer van over zijn dan slappe bladeren. Deze koningin van de zomerborder is in ons klimaat éénjarig. Je kunt haar wel overhouden, maar ze heeft de potentie om uit te groeien tot een reus van formaat. Eigenaars met een enorme kas kunnen best een poging wagen, maar elk voorjaar opnieuw zaaien gaat ook prima.) De zaadschermen van de venkel zien er met een laagje rijp helemaal winters uit. Over een paar weken kan ik daar nog steeds zulke foto's van maken. En dat zal ik ook zeker doen. Venkel behoort tot de planten met het mooiste wintersilhouet. Met sneeuw, met rijp, maar ook 'au naturelle' is ze beeldschoon. De hele winter lang!) Mijn kuipplanten stonden tijdens die eerste echte vorstnacht ook nog buiten. Hmmm... Echt blij zijn ze niet met mij, geloof ik. Een aantal heeft bijna zwartgekleurde bladeren die nogal slap aan hun stengeltjes bengelen. Ik voel mij een slechte 'moeder'. Het is tijd voor een reddingsactie. De planten hebben daarom vandaag onderdak gekregen in de fabriek van mijn ouders. Daar staan ze gebroederlijk naast elkaar op een pallet, toevertrouwd aan de zorgen van mijn moeder. Mam, bij deze (ik weet dat je het leest): maak je niet druk als er het één en ander doodgaat. Als ik ze zelf de winter door zou moeten loodsen begeeft minstens de helft het 'dankzij' mijn nalatigheid. Enneh... alvast bedankt, je bent een schat!) Dit zijn de laatste twee blaadjes aan mijn Gleditsia triacanthos 'Sunburst'. Ze hingen nog zo gebroederlijk naast elkaar toen ik de foto maakte en ondertussen zijn die laatste twee blaadjes ook gevallen. In mijn hoofd neuriet Jim Morrison al de hele tijd 'This is the end, my only friend. The end'. Hou op zeg, je zou er nog melodramatisch van zou worden. Niks het einde! Ik ben gelijk gaan snuffelen tussen de Helleborussen of er al bloemknoppen te zien waren. Nee, zover was het nog niet. Een nieuw begin van iets anders kan ik wel aankondigen: vanaf januari staat mijn tuindagboek maandelijks in het blad Bloemen & Planten. Zelf vind ik dat bijzonder leuk en kan ik me nu al verheugen op eind december, wanneer het januarinummer op de mat zal vallen. Het wordt steeds leuker! |
|
|
Week 36 - Must see Ik kreeg al lange tijd signalen uit mijn omgeving dat ik er naart... 07-09-2008 20:22 Week 26 - Bingerden in noodweer Er valt ondertussen zoveel te vertellen dat ik niet eens weet waa... 23-06-2008 11:20 Week 14 - Lente-update Het is de hoogste tijd voor een lente-update, want we zijn ondert... 06-04-2008 17:26 Week 4 - Schoon schip en spierpijn Na mijn laatste verhaaltje, waarin ik schreef dat het zogenaamde ... 27-01-2008 11:41 Week 50 - Sneak Preview De tuin is een troosteloos hoopje ellende. Da's niets nieuws, wan... 11-12-2007 14:11 Week 46 - Buitengewoon Tuinieren Het afgelopen jaar kwam ik veel minder aan het tuindagboek t... 13-11-2007 20:56 Shera's Tuinarchief Nog niet uitgelezen..? In het archief vind je meer tuinverhalen die ik heb geschreven. |
|
