 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Week 41 - The Big Seedswap |  |
|
Week 41 - Zondag 16 oktober 2005 om 20:28 uur Precies een jaar min twee dagen geleden schreef ik in mijn tuindagboek dat ik voor het eerst mee ging doen aan The Big International Seedswap 2004. Dat hield in dat ik een groot aantal van mijn bijzondere zaden verpakt had en opstuurde naar ene Mary in Engeland die deze grootscheepse zadenruil organiseerde. Zij inventariseerde vervolgens alle zaden die ze van mij kreeg, maar ook van een groot aantal andere zaadverzamelaars. Al die zaden werden opnieuw verdeeld en teruggestuurd en het was dus een grote verrassing wat je zou ontvangen. Het was zo ontzettend leuk om zo'n dikke envelop van de deurmat op te rapen en daarin allerlei zaden van bekende, maar vooral minder bekende plantensoorten te vinden. Vandaar dat ik dit jaar weer mee doe. Mijn tuin staat al bomvol, maar dat weerhoudt mij niet. ) Ik blijf een onverbeterlijke plantjeskweker. Uiteraard heet het nu The Big International Seedswap 2005 en wie zin heeft (en zaden heeft verzameld) doet ook mee. Hoe meer zielen, hoe meer vreugd!Op deze foto is het uitzicht te zien van mijn achtertuin bij ochtendlicht in optrekkende mist. De herfst in al haar charme. ) Momenteel regent het dagelijks grote hoeveelheden blaadjes naar beneden. In mijn tuin zijn het vooral van die mooie kleine ovaalronde gele blaadjes van de Robinia die het gras versieren. Af en toe dwarrelt er een eikenblad mee van een boom iets verderop. Dit is er zo eentje. Ik kon het nog niet over mijn hart verkrijgen om die gelijk van het gras te harken. Dat doe ik overigens ook niet met de blaadjes van de Robinia en dat mag ik gelijk bekopen met flinke plakaten mos. Nou ja, dat los ik in de lente wel weer op.) De slaapmutsjes bloeien tot ze er bij neer vallen. Elke dag verschijnen er weer nieuwe bloemen in warm oranje. Ik had ook lilaroze, maar die heeft zich blijkbaar niet spontaan uit kunnen zaaien. Dat snap ik wel, in die overvolle tuin van mij, daar is het vechten om een plekje. Vandaag ben ik dan ook met een grootscheepse verplant-actie bezig gegaan. De achtertuin is al wel aardig naar mijn zin, maar in de voortuin is één van de twee borders eigenlijk een rommeltje. Hoog en laag door elkaar om nog maar niet te beginnen over de kleurencombinaties die er soms - al dan niet buiten mijn schuld - zijn ontstaan.) Daar moest hoognodig iets aan gedaan worden. Aangezien de herfst is een perfect moment om alles op de schop te gooien koos ik vandaag voor deze klus. En als het weer dan zo meewerkt ben ik helemaal gelukkig. Nu heb ik een border met gedeeltelijk slaphangende en afgeknipte planten, maar ik ben tevreden met het beeld dat ik voor ogen heb hoe ik denk dat het er volgend jaar uit zal zien. Terwijl ik dit schrijf bedenk ik me dat ik toch nog een plant vergeten ben te verplaatsen. De Phlox paniculata Starfire staat nog steeds naast de Crocosmia lucifer. Ik dacht nog wel dat ik elke vierkante centimeter van mijn border gezien had vandaag en toch was ik deze vergeten. De Cosmea heeft zich soms ook een weg omhoog gewerkt op plaatsen waar het eigenlijk niet zo past. maar die laat ik nog mooi even staan. Het staat zo vrolijk en aangezien het een eenjarige is lossen die 'problemen' zich vanzelf wel op.) De bloemetjes van de Persicaria microcephala Red Dragon vallen niet zo op. Die zitten in kleine toefjes aan de uiteinden van de lange stengels die de plant vormt. Ondanks hun onopvallende formaat zijn ze het absoluut waard om van dichtbij te bekijken. Ze zijn roomwit en lijken heel teer, net porcelein. Een Persicaria die van mij nog niet de aandacht heeft gekregen die ze verdient heet Persicaria campanulata. Ze bloeit onafgebroken sinds juli met mooie roze bloemen op 90 cm hoge stelen met mooi generfde bladeren. Wat ik helemaal prettig vind aan deze plant is dat ze dit allemaal presteert op een plek die het bijna zonder zon moet doen.) Mijn tuin verkleurt zachtjes aan naar geel- en oranjetinten. De struisvarens hebben hun 'struis' al laten zakken. alleen de sporendragende bladeren staan nog overeind. De Gleditsia 'Sunburst' heeft van nature al lichtgroen blad, maar in de herfst kleurt het bijna goud.) Mijn Leycesteria formosa 'Purple Rain' heeft het perfect gedaan dit jaar. Ik heb deze heester pas begin dit jaar aangeplant en ze is enorm gegroeid, heeft prachtig gebloeid en vormt nu mooie bessen. Een plant die net iets meer gesettled is is helemaal bijzonder in dit stadium. Dan zitten er namelijk aan elk uiteinde meerdere trossen met bessen. In etages gestapeld, heel bijzonder! Ik hoop het volgend jaar te kunnen laten zien.) Gisteren ben ik met Lüke naar Jan en Heleen gegaan in Enschede. Zij had nog een paar plantjes voor me klaarstaan (die ondertussen overigens allemaal een plekje in mijn tuin hebben kunnen krijgen) en die ging ik ophalen. Op de fiets en het was nog lekker vroeg toen we al op weg waren. Eindelijk had ik mijn fototoestel eens bij me om zo hier en daar een fotootje te maken van een mistig landschap. Ik kies natuurlijk een leuke route uit om van Hengelo naar Enschede te fietsen en dan is de weg door het bos het mooist. Vandaar dan ook nog een bosplaatje.) De achtertuin van Jan en Heleen was nog steeds heel mooi. Met prachtig verkleurende pioenbladeren, bloeiende Persicaria's en herfstasters. Maar de Salvia involucrata is zo onvoorstelbaar mooi dat ze zowat alle aandacht opeist. Wat een juweel. Ik kreeg al eens een stekje van Heleen dat ondertussen goed geworteld is. Ik was al van plan om er goed voor te zorgen, maar nu helemaal.) In hun voortuin bloeit ook nog aardig wat. Heel veel planten zijn door het zonnige weer zelfs aan een herbloei begonnen. De herfstcrocussen (ik denk Crocus speciosum) fonkelden in het zonlicht met oranjegele meeldraadjes en zachtlila flinterdunne bloemblaadjes.) Voordat we weer naar huis vertrokken met twee fietstassen vol plantjes zijn we nog even langs hun moestuin gegaan. Op de foto oogst Heleen de winterwortelen en neemt Lüke ze met plezier in ontvangst. Wortelen lust ze. Ze is ook gek op bloemen en die staan hier nog steeds in overvloed. Daarom loopt zij rond met een bos bloemen voor op de vaas die haast groter is dan zijzelf. Die bos fleurt nu de tuintafel op. Tot slot nog één foto die ik in de moestuin nam. Het zijn de bloemen van Rudbeckia (nitida?). Zo al mooi en lekker zonnig, maar toen ik thuis de foto's bekeek zag ik dat er net een bijtje rechts het beeld binnen vloog. Niet gepland, wel leuk! |
|
|
Week 36 - Must see Ik kreeg al lange tijd signalen uit mijn omgeving dat ik er naart... 07-09-2008 20:22 Week 26 - Bingerden in noodweer Er valt ondertussen zoveel te vertellen dat ik niet eens weet waa... 23-06-2008 11:20 Week 14 - Lente-update Het is de hoogste tijd voor een lente-update, want we zijn ondert... 06-04-2008 17:26 Week 4 - Schoon schip en spierpijn Na mijn laatste verhaaltje, waarin ik schreef dat het zogenaamde ... 27-01-2008 11:41 Week 50 - Sneak Preview De tuin is een troosteloos hoopje ellende. Da's niets nieuws, wan... 11-12-2007 14:11 Week 46 - Buitengewoon Tuinieren Het afgelopen jaar kwam ik veel minder aan het tuindagboek t... 13-11-2007 20:56 Shera's Tuinarchief Nog niet uitgelezen..? In het archief vind je meer tuinverhalen die ik heb geschreven. |
|
){kind=link}
){kind=link}
){kind=link}