 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Week 35 - Zwoel zomerweer! |  |
|
Week 35 - Woensdag 31 augustus 2005 om 18:40 uur Het weer is fantastisch! De planten hebben het volgens mij te warm, want die hangen alweer slap, maar ik vind het heerlijk. De hete zon sla ik over, maar 's ochtends en vooral 's avonds ben ik veel buiten te vinden. ) Vandaar dat ik nog geen enkele aflevering gezien heb van 'wroeten'. Ik vergeet het steeds! Wroeten in mijn eigen tuin vind ik ook eigenlijk het leukst en als ik bedenk dat ik nog maar liefst 5˝ week de kans heb om het programma op tv te zien dan komt het er vast nog eens van. Het gaat in die weken wellicht nog een keer regenen. Misschien herhalen ze het nog een keer in het winterseizoen?Ik ga nu ook een plant in de herhaling laten zien. Misschien wat gemeen, want er zijn andere planten die bloeien in mijn tuin die nooit aan bod komen. Soms omdat ze minder fotogeniek zijn, soms omdat ze bloeien wanneer er zoveel meer bloeit dat ze de selectie gewoon niet doorkomen. Die komen dan volgend jaar wel aan bod. Deze moet ik gewoon nog een keer laten zien. Ik vind mijn Sanguisorba 'Blackthorn' zo fantastisch mooi! De bloeiende aartjes blijven wekenlang mooi en er komen er steeds meer bij. Bovendien zien ze er in elk stadium anders uit. Ze beginnen heel donker, als de aartjes erbij komen zijn ze heel licht en daarna worden ze weer steeds donkerder. Ik vind ze schitterend! ) Nog één die ik al eerder heb laten zien. Dit is de Begonia grandis 'Evansiana' die ik pas een paar weken geleden kocht. Wegens tijdgebrek staat ze nog steeds in de orginele plastic pot tussen de border geparkeerd. Ik moet er nog een plekje voor zoeken, maar ik vergeet ondertussen gelukkig niet om dit juweel water te geven. Kijk nu toch eens wat een schitterende nerven, vooral met de zon van achteren.) Dit is Sedum telephium. Een sedum die niet al te hoog wordt en niet zoveel ruimte in beslag neemt. Op de plek die ik haar heb toebedeeld is dat maar goed ook. Ze wordt helemaal aan de kant gedrukt door een Astrantia. Ze heeft de makkelijkste weg gekozen en laat haar stengels nu maar over het pad vallen. Dat zou ik ook doen, in haar geval. Toch vind ik het sneu en heb ik bedacht dat ik haar aankomende herfst ga verplanten naar een beter geschikte plaats. De waslijst van planten die een andere plek moeten krijgen wordt steeds groter en ik probeer nu alvast te plannen hoe ik het allemaal ga doen. Als ik nog een aantal van mijn eigen kweeksels kwijt wil in de tuin moet ik ook gaan kiezen wat er uitgaat. Vreselijk lastige keuzes. Gelukkig heb ik nog zeker anderhalve maand bedenktijd.) De meeste Monarda's zijn ondertussen uitgebloeid. Tot dusver waren ze redelijk bespaard gebleven van meeldauw, maar ineens rukt het toch behoorlijk op. Te laat om er nog iets aan te doen. Gelukkig pas na de bloei. Ook is het me nog niet overkomen dat ik een Monarda echt kwijt geraakt ben door meeldauw. Het is hoogstens wat minder flatteus. Ik maak me er dan ook geen zorgen om. Hiernaast zie je een aantal Monarda zaadhoofden. Een paar stengels worden straks afgeknipt voor de zadenoogst, maar de rest mag blijven staan. Met een laagje sneeuw of rijp zijn ze namelijk ook erg mooi.) De in ons land éénjarige Wonderboom (Ricinus communis) schittert ook. Het blad wordt steeds groter en donkerder naarmate het seizoen vordert. Sinds kort zijn daar ook een aantal stekelige rode zaadbolletjes bij gekomen. Vorig jaar had ik een slechte oogst, omdat het begon te vriezen voordat de zaden rijp waren. Dit jaar hoop ik op meer geluk, want het zaad ervan is op.) Dit is mijn favoriete gras: Molinia arundinacea 'Transparent'. Ik heb een grote pol in mijn voortuin staan en eigenlijk is ze nog veel mooier dan ze op de foto staat. Zoals de naam al zegt: Heel transparant, maar toch twee meter hoog. Al dat moois krijg ik maar niet zo op de foto als het eigenlijk is, want doro haar transparantie staat er altijd een auto, een vuilcontainer of een lantaarnpaal bij op. Dan maar zo tegen een wolkenloze lucht!) De knoppen van Clematis jouinana 'Mrs Robert Brydon' vind ik misschien nog wel mooier dan de bloemen zelf. De bloemen zijn een tikje frummelig. Maar als dan de bloemblaadjes helemaal naar achter krullen en de stamper en meeldraden pront naar voren steken staat het weer prachtig. Deze Clematis is niet zo'n handige klimmer. Ik weef de takken door een conifeer die erachter staat en verder mogen uitlopers ook rustig door de border wandelen. In februari wordt ze toch weer gesnoeid, dus een echte puinhoop wordt het nooit.) Nog een Tricyrtis uit mijn achtertuin. Dit is Tricyrtis hirta 'Tojen'. Een elegante bloeier. Helaas waren hier de leliehaantjes mij wel eens te slim af zodat een aantal bladeren toch aangevreten zijn. Vandaag heb ik er nog een exemplaar van afgeplukt. Ik geloof niet dat ik mijn hele tuin zou vol zetten met Tricyrtissen. Niet om de plant, want die vind ik prachtig, maar vooral om het extra werk dat het oplevert. Ik benijd tuineigenaren die nog nooit kennis hebben gemaakt met het leliehaantje.) De naam Herfst-anemoon vind ik nog wat te confronterend voor deze tijd van het jaar. Het is bloedheet vandaag, dus hanteer ik liever de naam Japanse Anemoon. Deze heet Anemone japonica September Charm. In mooi zachtroze. vorig jaar heb ik deze succesvol via wortelstek vermeerdert en nu staan er her en der Anemonen. In bloei bovendien!) Dit is een winterharde Gladiool in een heel mooie tint. De naam is Gladiolus papilio. Ze heeft grijsgroen blad dat niet veel hoger wordt dan zo'n 50 cm. De bloemstengels zijn ongeveer 80 cm hoog en kunnen wat steun gebruiken van andere planten. De bloem zal ik binnenkort nog wat duidelijker fotograferen. Dat zijn ze namelijk dubbel en dwars waard. Van binnen zit een mooie gele tekening en van buiten is ze heel zacht mauve gekleurd. Wordt vervolgd! ) In sommige catalogi en plantenboeken staat er bij deze Persicaria filiformis vermeld dat de bloemen van weinig betekenis zijn en dat het hier vooral om het blad te doen is. Het blad is zeker mooi - frisgroen, fluweelzacht en met een mooie donkere tekening - maar de fragiele bloemaren zijn minstens net zo bijzonder. Kleine, dieprode, glanzende speldeknopjes sieren een ragfijne aar. Bij deze plant zie ik zelden insecten die de aren bestuiven, maar toch zetten die speldknopjes na verloop van tijd zaad. Daar zie je niks van, ze vallen er alleen af. Het jaar erop heb je dan ineens een flink aantal zaailingen en kun je al je vrienden voorzien van planten. Het is geen vervelende woekeraar. Wat je teveel vindt haal je eenvoudig weg. Persoonlijk vind ik het wel mooi: Lekker veel gevlekte bladeren en ragfijne aartjes. Daar kun je niet tegen zijn!  Ik heb nog een tuinverslag aan de pagina 'tuinbezoeken' toegevoegd. Het betreft de Tuinen van Mien Ruys. Ik had het verslag al een dikke week geleden geschreven, maar ik kon het nog niet online zetten. Om foto's van de tuinen te gebruiken voor andere dan privé- doeleinden moest ik toestemming vragen aan de stichting die de tuinen beheert. Die toestemming heb ik nu gekregen en daarom mag iedereen het nu lezen. Hier is het verslag te vinden. |
|
|
Week 36 - Must see Ik kreeg al lange tijd signalen uit mijn omgeving dat ik er naart... 07-09-2008 20:22 Week 26 - Bingerden in noodweer Er valt ondertussen zoveel te vertellen dat ik niet eens weet waa... 23-06-2008 11:20 Week 14 - Lente-update Het is de hoogste tijd voor een lente-update, want we zijn ondert... 06-04-2008 17:26 Week 4 - Schoon schip en spierpijn Na mijn laatste verhaaltje, waarin ik schreef dat het zogenaamde ... 27-01-2008 11:41 Week 50 - Sneak Preview De tuin is een troosteloos hoopje ellende. Da's niets nieuws, wan... 11-12-2007 14:11 Week 46 - Buitengewoon Tuinieren Het afgelopen jaar kwam ik veel minder aan het tuindagboek t... 13-11-2007 20:56 Shera's Tuinarchief Nog niet uitgelezen..? In het archief vind je meer tuinverhalen die ik heb geschreven. |
|
