 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Week 31 - Nog steeds buiig |  |
|
Week 31 - Zaterdag 6 augustus 2005 om 20:47 uur Het weer is zo wispelturig dat ik tijdens een rondje in mijn kleine tuin zowel in volle zon kan staan als zeiknat kan regenen. Dan sta ik net weer binnen, heb mijn zwarte handen afgewassen (ook als ik maar 'heel even' naar buiten ga zijn ze zwart als ik weer binnen kom. ) Ik ben zelf ook altijd verbaasd hoe ik dat zo snel voor elkaar krijg) en dan is de zon weer terug en kriebelt het alweer bij mij. Dan ben ik zo weer buiten. Ondertussen ben ik dan ook verkouden door die regenbuitjes op mijn rug. Fotosessies duren door het weer vaak te kort. Net kon ik nog weer een aantal mooie foto's maken. In de avondzon. Ik ben gek op avondzon. Dat levert mooie plaatjes op. Ochtendzon is ook mooi, terwijl middagzon je foto's te flets maakt. In ieder geval stond ik gelijk buiten (natuurlijk zonder jas). Snel maak ik een paar zonnige foto's. Het lijkt alsof ik nauwelijks haast hoef te hebben, want de lucht telt enkele onschuldige schapenwolkjes en verder niks. Ik maakte deze uitbundige foto van Crocosmia lucifer. En ook deze die een combinatie laat zien waarbij ik me wat vergist heb. Het is dezelfde Crocosmia naast Phlox paniculata 'Starfire' die net iets rozer uitpakt dan ik gedacht had. ) Het blijft een prachtplant, maar wat een aandacht trekken ze samen. De dames uit dit vrolijke duo krijgen volgend jaar dan ook allebei een andere buurvrouw.De zon blijft en ik fotografeer nog wat. De Campanula lactiflora 'Loddon Anna is' aan een bescheiden herbloei begonnen. Als je haar uitgebloeide bloemen blijft verwijderen (en dat hoeft echt niet dagelijks) blijft ze heel lang bloeien. Dit is wat mij betreft een typische avondzon-plant. Dan is ze absoluut op haar mooist. ) Ik loop wat achter met de zadenoogst. Al behoorlijk wat soorten hebben ondertussen rijp zaad in mijn tuin, maar ik kom er maar niet aan toe om het te oogsten. De regen gooit ook wat roet in het eten, want telkens als ik wel tijd heb dan is alles nat. Ik moet eerlijk zeggen dat ik daar maar half rouwig om ben, want die rijpe zaaddozen zijn doorgaans prachtig om te zien. Dit is Veronica longifolia. Een overbekende, maar daarom niet minder mooie plant. Ze bloeit lang, mooi en ze blijft stevig. En na de bloei laat ze deze mooie architectonische aren na. Die ga ik dus niet allemaal knippen om de zaden eruit te kunnen schudden. Te zonde!) Nog zo eentje die ik na de bloei heel mooi vind. Misschien wat rommeliger dan de Veronica, maar toch. Dit is het overblijfsel van Campanula grossekii. Als deze plant erg zonnig staat worden de aren veel steviger dan wanner ze minder zon vangen. Ik heb ze ook in mijn beschaduwde achtertuin en daar vallen ze bij elk regenbuitje om. In de voortuin staan ze fier overeind. Daar mag het zaad rijpen en als de stengels sterk genoeg zijn dan mogen ze zelfs in de winter blijven staan. Ik ben benieuwd.) De Ligularia dentata 'Othello' staat nu in volle bloei. Ik heb haar al een aantal jaar en het blijft een moeilijk geval. Ik houd van haar bladeren, maar in mijn tuin hangen ze doorgaans slap. Nu krijgt ze nog nauwelijks zon en staat ze in redelijk vochtige grond en nog steeds laat ze haar blad hangen als er maar een enkel zonnestraaltje op valt. Daarnaast lusten de vele slakken uit mijn tuin het blad graag en blijft er dus doorgaans niet veel meer van over dan gatenkaas. En ook wat haar bloemen betreft heb ik elk jaar hetzelfde gemengde gevoel. Het geel is mij iets te fel en de bloemen zijn wat rommelig. En toch... Deze plant fascineert mij. Ik weet niet precies waardoor dat komt. Misschien wel doordat ze het niet zo naar haar zin heeft bij mij. Misschien komt het door de krachtige lijnen, of misschien wel vooral omdat ze zo fotogeniek is dat alle foto's die je van haar maakt mooi worden. Zelfs als je een foto maakt van het door slakken aangevroten blad dan wordt dat nog een mooie foto. Er is iets met die plant. ) Zal ik haar dan toch nog een jaartje laten staan? Al was het alleen maar om uit te zoeken wat haar geheim nu precies is.De zon is bijna weg, maar het wil nog net. De bloeiwijze van de Sanguisorba obtusa tegen de zon in. Ik kan niks mooiers bedenken. Dat wil zeggen: Op dit moment even niet, want ik roep toch al oh! en ah! bij elke plant. Een uitgebloeid exemplaar kan nog zo'n zelfde reactie bij mij oproepen. Al drijf ik soms wat door... Nu heb ik toch heel even gelijk!? Mooi, hè? ) Nu hangt er een grote wolk voor de zon en het begint ineens te waaien. Ik ril en mijn neus begint gelijk te lopen. Toch wil ik nog niet naar binnen, want dit sombere weer heeft ook wel wat. Bovendien wil ik de Sanguisorba 'Blackthorn' nog op de foto zetten. Speciaal voor Jaap Fokker die heel nieuwsgierig was naar deze soort. Ik weet nu eindelijk waarom deze Blackthorn heet. Het zijn die donkere puntjes aan de uiteinden. (Het is beter te zien als je de foto vergroot door op het plaatje te klikken) Het is de eerste 'bloem' die bloeit en er komen er meer. Ja sorry... daar ga ik weer. Een volmondig: 'Oh!'. Voor wie dat nu net zo hard roept als ik: ) Deze is te koop bij kwekerij Oudolf in Hummelo.Ik wil nog steeds niet naar binnen, want de combinatie van Panicum virgatum 'Rehbraun' met Acidanthera moet ik ook nog vastleggen. Beide hebben een purperrode gloed. De Panicum aan de uiteinden en de Acidanthera bij de knoppen. Wat staat dat mooi bij die sneeuwwitte bloemen. En nu die lucht zo dreigend donker wordt staat het alleen maar mooier. ) Diezelfde Panicum virgatum 'Rehbraun' combineert overigens ook erg mooi met deze zaadbol van Papaver somniferum. Het is ook gewoon een erg mooi gras en ze begint nu net te bloeien. Het loof is nu nog voor het grootste deel frisgroen, maar wordt langzamerhand steeds roodbruiner. In de herfst is het helemaal een spectaculair gezicht. Er komt dus vast nog wel eens een foto van deze Panicum voorbij.) Nog één laatste foto voor het echt te donker wordt. Het zijn wat uitgebloeide bloemen van Sanguisorba obtusa tussen de twee meter hoge bronzen venkel. Ik heb niet met de kleuren geknoeid. Deze foto is echt zo. De venkel is van zichzelf zo donker, maar tijdens donker weer wordt het bijna blauw. Ik geloof dat ik vaker naar buiten moet met de camera als het weer er eigenlijk niet naar is. Voor dit soort foto's heb ik wel een verkoudheidje over!Week 31 - Vrijdag 5 augustus 2005 om 23:07 uur Waar blijft die zon! Vandaag heeft het hier alweer de hele dag geregend en ik vind het ondertussen niet eens meer leuk voor de planten. Die hebben zo wel genoeg gedronken en verbloeien zo snel met dit weer. De enige dagen dat het echt goed weer was bevond ik mij niet hier, maar in Leiderdorp.  Daar kwam het mooie weer ook van pas. Ik heb het strand gezien en mijn huid de zon. Dat kan ik nu nog voelen. Ai! Ach, het helpt mij er tenminste herinneren aan het feit dat het niet alleen maar regent. En om die herinnering nog meer kracht bij te zetten heb ik net een tuinverslag geschreven over een tuin waar ik twee weken eerder was. Dat was trouwens ook tijdens een zonnige dag. Ik zal niks meer zeggen over het zontekort. Verslijt mij maar voor ouwe zeur! Hier vind je het tuinverslag. |
|
|
Week 36 - Must see Ik kreeg al lange tijd signalen uit mijn omgeving dat ik er naart... 07-09-2008 20:22 Week 26 - Bingerden in noodweer Er valt ondertussen zoveel te vertellen dat ik niet eens weet waa... 23-06-2008 11:20 Week 14 - Lente-update Het is de hoogste tijd voor een lente-update, want we zijn ondert... 06-04-2008 17:26 Week 4 - Schoon schip en spierpijn Na mijn laatste verhaaltje, waarin ik schreef dat het zogenaamde ... 27-01-2008 11:41 Week 50 - Sneak Preview De tuin is een troosteloos hoopje ellende. Da's niets nieuws, wan... 11-12-2007 14:11 Week 46 - Buitengewoon Tuinieren Het afgelopen jaar kwam ik veel minder aan het tuindagboek t... 13-11-2007 20:56 Shera's Tuinarchief Nog niet uitgelezen..? In het archief vind je meer tuinverhalen die ik heb geschreven. |
|
){kind=link}