 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Week 23 - The show continues |  |
|
Week 23 - Dinsdag 7 juni 2005 om 12:36 uur Vorige week heeft ze haar knoppen geopend en vandaag laat ik een fotootje zien van deze 'pretty in pink'. Dit is dus het resultaat wanneer je zaad zaait van een witgekleurde moederplant. ) Of beter gezegd: Dit kan het resultaat zijn, want bij papavers weet je het nooit. Nu hoor je mij echt niet klagen, want ik ben hier minstens net zo blij mee. Alle uitgeplante exemplaren hebben deze kleur en er is nog één exemplaar dat nog in knop zit. Nu kan ik slecht tegen dit soort geheimen die mijn geduld op de proef stellen. Zo lang er geen knoppen aan een plant zitten kan ik er prima mee leven, maar van die dikke vette knoppen die - volgens mij om mij te pesten - maar niet open willen gaan, daar kan ik niet tegen. Dus voor ik het weet heeft mijn nieuwsgierige aard mij zo geprogrammeerd dat ik niet anders kan dan naar de plant lopen en heel voorzichtig zo'n knop een klein beetje open peuteren. Zonder de bloem die de knop huisvest te beschadigen, maar net zo ver dat ik kan zien welke kleur ze heeft. Driemaal raden... Zalm!!) Volgens mij heeft bijna iedereen wel ergens een polletje van deze plant in de tuin staan: Alchemilla mollis, of vrouwenmantel. Mollis betekent zacht en dat is een overduidelijke verwijzing naar het zachtbehaarde blad. Ochtenddauw blijft er in elegante ronde druppels op liggen. Verder is het een plant die niet zo erg opvalt. Ze vormt keurige pollen en dijt een beetje of zaait zich soms uit, maar nooit zo erg dat het lastig wordt. Dan deel je haar en geeft een deel weg aan vrienden of kennissen (zo ben ik ook aan mijn exemplaren gekomen, want die hebben eerst de Zeeuwse klei gesierd) of je kunt ze op een ander plek in je tuin planten. Nu bloeit ze en ook dat doet ze redelijk onopvallend. Gelukkig maar, want er staan al genoeg aandachttrekkers in de tuin. De bloeikleur is geel of eigenlijk groengeel. En daardoor kan ze wat mij betreft geplant worden in elk kleurschema. Deze plant vloekt werkelijk helemaal nergens mee. Vorig jaar bloeide de Alchemilla tegelijkertijd met de lilapaarse Allium aflatunense en dat was wel erg mooi. Dit jaar is de Alchemilla - door een mij onbekende oorzaak - een beetje later en de Allium wat eerder, waardoor de laatste nu al uitgbloeid zijn. Geeft niet, er groeit nog Heuchera doorheen en dat staat ook heel mooi.) De Salvia's hebben er ook allemaal zin in. Er staan dit jaar een aantal nieuwe soorten tussen waar ik ook weer erg nieuwsgierig naar ben. Die ga ik vast nog allemaal voorstellen, maar dit exemplaar - een bekende van me: Salvia nemorosa Ostfriesland, of een zaailing ervan - staat erg zonnig en begint nu net te bloeien. Daar gaat ze zo'n beetje de rest van de zomer mee door als je de uitbloeide bloeistengels wegknipt. Als je ze liever laat zitten is het ook een mooie plant, want de schutbladeren - die paars zijn - blijven aan de stengels zitten en sieren de boel tot ver in het najaar.) Nog een keer de weefkwaliteiten van de Knautia. Het is moeilijk om haar goed op de foto te krijgen, vanwege de transparante stengels. Ze torent hoog boven de andere planten uit en voor je het weet fotografeer je vooral het huis van de overburen in plaats van deze plant. Maar het is gelukt om een invalshoek te vinden waarbij ze nu eens een voorgrondpositie kon verwerven. Knautia macedonica, dus! Ze is er in verschillende kleurschakeringen van roze tot heel donkerrood en als je je liever niet laat verrassen door de kleur kun je ze beter bloeiend kopen. Knautia bloeit ook door als je de stengels blijft wegknippen, maar als je daar geen zin in hebt dan blijft ze ook wel bloemen geven, alleen een beetje minder veel. Daarvoor in de plaats heb je dan vooral rijpende zaadhoofden en die vind ik ook heel mooi.) Dit gras krijg ik gewoon maar niet in haar volle glorie op de foto. Als je de foto ziet is ze toch vooral 'gewoon heel groen'. Misschien moet ik het tuindagboek ook eens gaan uitbreiden met korte videootjes, want de ritmiek van de elegante bloeiende halmen kan ik niet laten zien. Alleen maar beschrijven. En omdat ik bang ben dat het dan een overdreven lyrisch verhaal gaat worden laat ik dat toch maar achterwege. Meestal roep ik toch al veel oh! en ah! Zal het volstaan als ik gewoon meld dat dit een prachtig gras is en dat als je nog een plekje hebt in je border van zo'n 60 centimeter breed (ze wordt van boven iets breder, maar de halmen mogen rustig door andere planten heen groeien) dat dit dan een aanrader is? Oh ja, de naam... Deschampsia caespitosa!) Dit leuke hommeltje siert een Geum rivale. Nou ja, siert... Ze is gewoon druk bezig met het verkrijgen van de nectar. Maar als 'tuingenieter' kijk ik daar dan toch even anders tegenaan. Op momenten dat ik al die vrolijke beestjes aanschouw ben ik - heel egoïstisch - tijdelijk in de veronderstelling dat al die beestjes en mooie bloemen bestaan om mij te laten genieten. Ach, laat mij maar in die waan...) Alvast een voorproefje van de donkerbladige Sambucus nigra 'Thundercloud' die ik onlangs bij Arborealis heb gekocht. De kleine knopjes gaan net open en het resultaat is wonderschoon. Dit is een geval waarbij de foto meer zegt dan duizend woorden. De woorden laat ik dus maar lekker zitten. Kijk maar gewoon!) Ja, daar komt 'ie nog een keer: Allium christophii. Het lijkt haast alsof ik te weinig in de tuin heb staan om te fotograferen en dat ik daarom maar wéér een foto plaats van deze Allium. Niets is minder waar. Maar als ik moet kiezen tussen alle afgelopen week gemaakte foto's dan wil ik deze er toch gewoon weer bij hebben. Dit is toch haast buitenaards?? Koel-lila bloemen in een grote perfecte bol gerangschikt. Het is het eerste jaar dat ik deze Allium's in mijn tuin heb en weet nu al dat ik deze nooit meer kwijt wil. Zouden die kleine knopjes in het midden betekenen dat ze nog meer van die sterren voor me in petto heeft? Da's gewoon tè gul, maar laat maar komen al dat moois!) Misschien wordt het saai, maar ik doe het gewoon nog een keer bij de andere spectaculaire alliumsoort die nu in de tuin bloeit. De Allium schubertii (precies, die van vorige week!). Ik ben gewoon erg enthousiast. De bloeiwijze is zo enorm dat deze, ondanks de stevige stengel toch een beetje gestut moest worden met een onopvallend bamboestokje. Ze begon licht te hellen. Nu staat ze weer fier overeind. En hoe fier kun je zijn? |
|
|
Week 36 - Must see Ik kreeg al lange tijd signalen uit mijn omgeving dat ik er naart... 07-09-2008 20:22 Week 26 - Bingerden in noodweer Er valt ondertussen zoveel te vertellen dat ik niet eens weet waa... 23-06-2008 11:20 Week 14 - Lente-update Het is de hoogste tijd voor een lente-update, want we zijn ondert... 06-04-2008 17:26 Week 4 - Schoon schip en spierpijn Na mijn laatste verhaaltje, waarin ik schreef dat het zogenaamde ... 27-01-2008 11:41 Week 50 - Sneak Preview De tuin is een troosteloos hoopje ellende. Da's niets nieuws, wan... 11-12-2007 14:11 Week 46 - Buitengewoon Tuinieren Het afgelopen jaar kwam ik veel minder aan het tuindagboek t... 13-11-2007 20:56 Shera's Tuinarchief Nog niet uitgelezen..? In het archief vind je meer tuinverhalen die ik heb geschreven. |
|
