 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Week 22 - Een bloemenzee |  |
|
Week 22 - Dinsdag 31 mei 2005 om 20:52 uur Het is net vuurwerk in mijn tuin. De ene uitspatting na de andere. ) Dit is Allium christophii terwijl ze nog steeds bezig is om haar sterren af te 'schieten'. Elke dag komen er een paar bij. Prachtige koel-lila bloemen aan ijle steeltjes die zomaar nonchalant lijken te bungelen terwijl ze eigenlijk heel stevig zijn.Dit is nog zo'n mooie verschijning. Dit is Allium schubertii, en in dit stadium lijkt ze nogal op ) Allium christophii - op de kleur na, die veel meer oudroze-mauveachtig is. Zij schiet haar bloemen echter nog verder de ruimte in en dadelijk wordt dit een bol gevuld met sterretjes met een omvang van wel 20 (!) centimeter. Hier komt dus nog wel een vervolg op.Nog een keer de Nectaroscordum siculum. Nu gefotografeerd van onderen. ) Deze bloemen zijn gewoon niet in één foto te vangen. Van buiten zijn ze heel zacht gekleurd en aan de binnenkant hebben ze een duidelijke tekening van dieprozerood met een knalgroen hart. Ter vergelijking nog even de foto van vorige week waar de zachtgekleurde buitenkant op prijkt.Deze elegante verschijning heet Geranium macrorrhizum 'Spessart'. Niet alleen de bloem is mooi, maar ook de bladeren die een ) grote groene toef vormen van begin maart tot ver in oktober en als het zacht weer blijft is ze half wintergroen. Daarnaast vind ik de uitgebloeide bloemen ook nog heel lang mooi. Die zijn rozerood en verdrogen pas als de zaden allang weggesprongen zijn. Zal ik nog meer pluspunten geven? Er zijn er nog een stel: De bladeren en stengels van deze plant ruiken heerlijk (vind ik) en ze doet het heel goed in de schaduw, eigenlijk beter dan op een zonnige plek.) Ik schakel even over naar de zonnige voortuin. Die ontploft zowat. De leukste bloem is dat gevalletje in het midden met die klompjes aan, maar dat is een vluchtige bloem, die zoeft zo weer weg. De rest van de tijd doe ik het dus maar met de bloemenzee die goed verankerd zit in de grond. De Knautia macedonica bloeit nu met donkerrode bolletjes aan lange ijle stengels en omdat ze zich heeft uitgezaaid weven die mooie stengels nu overal doorheen.) De voortuin is niet alleen maar bont. Hier en daar vind ik ineens een vlek wit. Niet speciaal zo bedoelt, maar spontaan door uitzaaiingen ontstaan. Dit is zo'n stukje tuin met Margrieten (Leucanthemum vulgare), Straalscherm (Orlaya grandiflora) en donker Fluitenkruid (Anthriscus sylvestris 'Ravenswing'). Net een bij elkaar geplukt boeketje.) Nog even de Orlaya grandiflora wat verder uitgelicht. Dit is zo'n schoonheid! Je hoeft haar maar één keer te zaaien en ze zaait zich zelf uit om elk jaar weer in grotere hoeveelheden terug te komen. Ze heeft sterk geveerd blad, waardoor andere planten er gemakkelijk doorheen kunnen groeien (gecombineerd met donkere papavers is erg mooi!). Na de bloei komen de mooie zaaddozen en helaas houdt ze het daarna toch voor gezien. Meestal verdroogt ze te erg, waardoor je haar beter uit kunt trekken. Door de luchtige groeiwijze laat ze meestal geen echte gaten achter. In ieder geval is het maar een klein minpuntje tegen heel veel plus. En zover is het nog lang niet, ik geniet dus gewoon nog even door.) Dit zijn de zalmkleurige Papaver rhoeas. Nou ja, zalmkleurig... Ze zijn bijna oranje! De tuin wordt steeds bonter en ik heb besloten dat ik daar maar niks meer op uit doe. Want dit is nog beschaafd als ik die kleur vergelijk met de oranjerode Oosterse papavers die ik ooit zelf gezaaid heb. Dat zaad was afkomstig van een zalmroze moederplant en het was de eerste keer dat ik kennismaakt met het fenomeen kruizen en zaadechtheid.) Ik heb twee jaar achtereen geprobeerd om deze 'opvallende dame' uit de tuin te verwijderen. dat lukte maar half omdat ze nogal door een andere plant was gaan groeien en ik die dan ook moest verwijderen. Dan maar steken en hopen dat ze vanzelf zou verdwijnen. Ze werd er alleen maar sterker van. En nu staat ze volop en reuzegezond te bloeien. Zo'n doorzetter kun je toch niet nog een doodsteek geven? Dus dankzij haar mag nu alles wat net een beetje tè is toch blijven. Voorvechters moet je hebben!Denk maar niet dat ik afgeleerd heb om zaden te zaaien van Oosterse papavers. Vorig jaar heb ik het weer gedaan, van zaad van een witbloeiende moederplant. Dit jaar gaan ze voor het eerst bloeien. Ze zijn nog net te veel in knop om ze mooi op de foto te kunnen zetten, maar ik kan alvast melden dat er geen witbloeiend exemplaar tussen zit. Ze zijn zalmroze! Nu ja, dan heb ik toch mijn zalmkleurige papaver... ) Deze foto heeft Martijn gemaakt. Ik heb er zelf ook al menigeen gezien, maar die waren me telkens te snel af. Dit exemplaar zat even rustig te zonnebaden zodat hij zijn slag kon slaan. Daar profiteer ik even van mee. Het is de azuurwaterjuffer en ik vind ze zo leuk! |
|
|
Week 36 - Must see Ik kreeg al lange tijd signalen uit mijn omgeving dat ik er naart... 07-09-2008 20:22 Week 26 - Bingerden in noodweer Er valt ondertussen zoveel te vertellen dat ik niet eens weet waa... 23-06-2008 11:20 Week 14 - Lente-update Het is de hoogste tijd voor een lente-update, want we zijn ondert... 06-04-2008 17:26 Week 4 - Schoon schip en spierpijn Na mijn laatste verhaaltje, waarin ik schreef dat het zogenaamde ... 27-01-2008 11:41 Week 50 - Sneak Preview De tuin is een troosteloos hoopje ellende. Da's niets nieuws, wan... 11-12-2007 14:11 Week 46 - Buitengewoon Tuinieren Het afgelopen jaar kwam ik veel minder aan het tuindagboek t... 13-11-2007 20:56 Shera's Tuinarchief Nog niet uitgelezen..? In het archief vind je meer tuinverhalen die ik heb geschreven. |
|
){kind=link}