Shera's tuindagboek - 2005 Week 21 - Het zoemt, zoemt, zoemt!

Week 21 - Het zoemt, zoemt, zoemt!

Week 21 - Vrijdag 27 mei 2005 om 22:22 uur Het was hier vandaag goed warm. Van dat weer waarbij je het liefst de schaduw opzoekt. Dan ben ik blij dat ik benen heb om mij te verplaatsen. De planten moeten het doen met het plekje dat ik ze gegeven heb en een enkeling schijnt daar nu tegen te protesteren. De Ligularia dentata staat er als eerste treurig bij. Die kan dat al doen als het twee dagen warm is en er geen regen gevallen is. Ik weet ook niet wat ik heb met die Ligularia. Ik vind het zo'n mooie plant, maar ze schijnt hier niet te willen 'wonen'. Als de slakken geen gaten vreten in het blad, dan doet een hagelbui het wel en welke plek ik ook verzin voor haar, ze heeft nooit genoeg vocht. Nu staat ze bij mij in flinke schaduw en dat is tot nu toe de beste plek. Okay, het is geen vijverrand waar ze nu vertoeft, maar toch enigszins vochtig te noemen. En toch is ze nog steeds niet tevreden. Een echte verwende prinses. Nee, dan deze beauty! Doodgewone margrieten, maar zo mooi. Ze staan te schitteren in mijn zonovergoten en kurkdroge voortuin. Een plant naar mijn hart. Waren ze allemaal maar zo weinig veeleisend. Deze is afgelopen week uit haar knop 'gesprongen'. Al anderhalve week stond het 'velletje' strak gespannen en kon je de afzonderlijke bloemen al haast zien zitten. Ik zat dus met spanning te wachten en dat wachten duurde langer dan ik dacht. Maar het was het meer dan waard. Deze schoonheid heet Nectaroscordum siculum. Het blad is onooglijk, maar dat zwerft een beetje onder je andere planten door, dus dat mag de pret niet drukken. De bloemen zijn daarentegen onbeschrijfelijk bijzonder. De bloeiwijze doet wat denken aan dat van een Allium (vroeger heette deze plant Allium siculum), maar ze behoort tot de familie van de Liliaceae. De klokvormige bloempjes zijn kleurig (oker,geel, groen, roze en van binnen diepbordeaux) zonder bont te zijn. Speciaal toch? Dit is Aruncus dioicus (Geitenbaard). Ook een plant die eigenlijk wat meer vocht nodig heeft, maar die het bij mij wèl prima doet op mijn zandgrond in de schaduw. Het wordt een leuke reus, maar heeft daarentegen heel fijne aartjes met knopjes die tijdens de bloei veranderd zijn in elegante crèmewitte pluimpjes. Ook het blad is fijn verdeeld en varenachtig. Kortom, een reus, maar mèt elegantie. Dit is een foto van Sambucus nigra 'Thundercloud'. Nog niet in bloei, maar ik ben zelf zo nieuwsgierig naar de bloemen dat ik toch alvast een foto plaats. Dit exemplaar heb ik begin deze maand gekocht bij Arborealis en ze zou volgens de bronnen in twee kleuren bloeien. Zowel roze als witte bloemen aan één heester. Daar wordt je toch nieuwsgierig van? De rozerode knopjes vind ik ook al heel mooi, maar ik beloof het vervolg ook te zullen fotograferen. Het weer doet raar als je bedenkt dat het hier vorige week woensdag nog tegen het vriespunt is geweest terwijl je nu moet waken voor een zonnesteek. Zo loom als de mensen ervan worden, zo actief worden de insecten. Vlinders fladderen en hommels zoemen wat heen en weer. Dit hier is het oranjetipje. Ze heeft een oranje tipje op haar vleugels, maar daarmee wou ze niet op de foto. Ze weigerde pertinent om haar vleugels te openen voor de camera. Dan maar zo. Ik vond het al aardig dat ik op twee centimeter dichtbij mocht komen. Dan ga je niet zeuren over dat soort details. Nu moet je me maar op mijn woord geloven. Dit is echt het oranjetipje. Dit is voor mij een (nog) onbekend beestje. Vast een soort vlieg, dat zoek ik nog op. Dat bruinrood kleurde zo mooi bij de zoetroze akelei waarop het beestje zat. Dat moest even worden vastgelegd. Dit vond ik ook zo'n leuke foto. Het zomergevoel ten voeten uit, wat mij betreft! Rondom de akeleien is het altijd druk. Het zoemt en gonst en als je je neus in de geurende soorten wilt drukken (ik heb er enkele) dan moet je eerst even controleren of dat wel veilig kan. Ik deel ze graag met al die hommeltjes, bijtjes en andere zweverige schepsels. Ik kan minutenlang doorbrengen met het kijken naar die activiteiten. Dat roept bij mij het ultieme gevoel van 'even-helemaal-niks-doen' op. Er moet weer een akeleitje tussendoor. Dit is Aquilegia yabeana. Of laat ik het anders zeggen, ze is gekweekt uit zaad van een Aquilegia yabeana en ik weet niet precies of ze er nog heel erg op lijkt. De foto's van deze soort zijn moeilijk te vinden op het net en dus blijft het raadselachtig. In ieder geval vind ik dit exemplaar één van de mooiste die ik heb. De bloemen zijn heel groot, koninklijk paars met een heel mooi lila kroontje in het midden. En dan nog de bonus: Ze ruikt heel lekker! Nog één laatste plaatje voor vandaag (De foto's zijn trouwens weer allemaal te vergroten door erop te klikken). Het is een knop van Allium Christophii. Deze is gisteren gemaakt en vandaag is ze alweer een heel eind verder open gegaan. Het gaat snel op het moment. Nog even en er verschijnen ontelbare sterretjes aan de korte steeltjes. Dat ga ik vast ook laten zien, maar nu moeten we het even doen met de knop. Dat is overigens niet bedoeld als zoethoudertje in afwachting van dat wat komen gaat. Die bloei is uiteraard spectaculair, maar de knop is minstens net zo mooi. Of draaf ik nu weer door?

Week 36 - Must see Ik kreeg al lange tijd signalen uit mijn omgeving dat ik er naart... 07-09-2008 20:22 Week 26 - Bingerden in noodweer Er valt ondertussen zoveel te vertellen dat ik niet eens weet waa... 23-06-2008 11:20 Week 14 - Lente-update Het is de hoogste tijd voor een lente-update, want we zijn ondert... 06-04-2008 17:26 Week 4 - Schoon schip en spierpijn Na mijn laatste verhaaltje, waarin ik schreef dat het zogenaamde ... 27-01-2008 11:41 Week 50 - Sneak Preview De tuin is een troosteloos hoopje ellende. Da's niets nieuws, wan... 11-12-2007 14:11 Week 46 - Buitengewoon Tuinieren Het afgelopen jaar kwam ik veel minder aan het tuindagboek t... 13-11-2007 20:56 Shera's Tuinarchief Nog niet uitgelezen..? In het archief vind je meer tuinverhalen die ik heb geschreven.