 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Week 20 - De zinnen prikkelen |  |
|
Week 20 - Donderdag 19 mei 2005 om 14:27 uur Als het goed is hebben we nu de laatste koude nacht gehad. Eindelijk wordt de lucht weer door zuidelijke stromingen aangevoerd. Optimistisch als ik ben heb ik maar gelijk weer een T-shirt aangetrokken, maar zit nu nog wel met kippenvel. Met mezelf heb ik niet zoveel medelijden, maar met mijn planten wel een beetje. Maar ik ben vooral trots op ze, omdat ze die ijzig koude nachten met zoveel glans hebben doorstaan. Een enkele geranium heeft haar groene tintje omgeruild voor een rode blos. ) Die dacht zeker dat het herfst werd. De rest staat er ronduit goed bij. Zelfs de uitgeplante wonderboompjes (die ik niet eens met vliesdoek heb beschermd) gaan vrolijk verder. Mijn achtertuin staat nu vol met blauwe, paarse en lila akeleitjes. Allemaal op een rijtje tegen het frisgroene blad van een Wisteria. Een vergroting is weer te bekijken door op de foto te klikken en dat geldt vandaag voor alle foto's die ik ga plaatsen, dus ik zet het er verder niet meer bij.) Deze is genomen in mijn uitbundige voortuin, waar akeleitjes, heuchera's, allium's en hyacintjes door elkaar weven in de strijd om de meeste aandacht. Soms denk ik dat de border dadelijk al haar kruit verschoten heeft en dat ik straks beland met een groene, maar uitgebloeide border. Niet terecht, want er zijn zoveel knoppen in de maak. De Gladiolus byzantinus kan elk moment uitkomen, de Papaver rhoeas (als het goed is alleen zalmkleurige dit jaar) heeft leuke knoppen, net als de Papaver orientalis. De Hollandse Irissen (Iris hollandica) willen ook uit hun knop en de knoppen van de Knautia macedonica kleuren bijna donkerrood. Voorlopig gaat het feest dus gewoon door. En ik heb VIP-kaartjes!) Mijn Clematis montana heb ik al eens laten zien, maar ik doe het nog een keer. Ze bloeit nog steeds zo mooi en doet dat al bijna 4 weken. Maar dat is niet alles: Ze ruikt namelijk naar vanille. Heel zacht en niet op grote afstand bemerkbaar, maar wel als je je terras er vlak naast hebt. Dan krijg je steeds zo'n heerlijk geparfumeerd vleugje in je neus. En als je dan, al snuffend, op zoek gaat dan kom je bij haar terecht. Helaas zal ze niet zo heel erg lang meer bloeien. Een merel plukt er iedere keer voedsel uit voor zijn/haar kroost en gaat daarbij driftig te keer. Daarbij dwarrelen er steeds ontelbare roze bloemblaadjes naar beneden. De merel bespoedigt het proces een beetje, maar ook zonder dat getrek zou het hoogtepunt nu spoedig voorbij zijn. Ze heeft haar werk gedaan en de Dicentra macrocapnos is druk bezig om in haar takken te klimmen. Het duurt niet lang of er bungelen gele gebroken hartjes in. Een waardige opvolger, lijkt me.Nu ik dan toch over geur begonnen ben wil ik er gelijk nog een paar in de spotlights zetten. ) Dit is Allium gladiator en ze ruikt echt heel lekker! Ik kan niet precies omschrijven waar naar, maar ik vind het lekker. Soms plant je planten om de geur, maar deze is ook zonder geur een favoriet. Het is echt een bonus om te ontdekken dat ze ook nog zo lekker ruiken. Dat merk je pas als je je neus achterna gaat. De geur van deze Allium is niet verschrikkelijk sterk, dus als je er veel van wilt kunnen genieten dan kun je haar het beste dicht langs het pad of langs het terras planten.) De volgende in de rij van geurende, zinneprikkelende planten: Smilacina racemosa. Ik heb haar al drie jaar in mijn tuin, maar doordat ze eerst op de verkeerde plek stond bloeit ze dit jaar pas voor het eerst. Met leuke pluimpjes aan de uiteinden van de - op salomonszegel lijkende - takken. Dat ze ook een heerlijke geur verspreidt heb ik dus ook pas dit jaar ontdekt. Ze ruikt naar Lelietjes van Dalen! Niet vaag en in de verte, maar echt heel sterk. Net zo sterk als Lelietjes van Dalen zelf doen. Ze behoren allebei tot de familie van de Liliaceae. Vandaar waarschijnlijk de overeenkomst in geur. Heerlijk!!) Nu nog een laatste geurplant. Een Sering! Da's een open deur natuurlijk, want die plant je voor een groot deel voor de geur. Nu heb ik deze nooit zelf geplant. Ze staat in het stukje gemeenteplantsoen naast mijn eigen tuin. De hele Sering, met uitbundige bloei en heerlijk zoete geur is dus eigenlijk een cadeautje. Ze begint nu juist te bloeien en als de zuidenwind de lucht wat opwarmt wordt het helemaal verrukkelijk. Helaas bloeit ze niet zo heel erg lang, dus het is een kwestie van zoveel mogelijk snuiven en genieten.) Dit is een ondertussen rozerood gekleurd bloemetje van Tellima grandiflora. In het echt zijn ze ongeveer een halve centimeter in doorsnee en moet je er echt met je neus bovenop gaan staan om de afzonderlijke bloemen te kunnen zien. Dan is het overigens ook een erg mooie plant met sierlijke lange aren (die een klein beetje last hebben van omvallen als het stortregent. Maar ja, welke plant is daar honderd procent tegen opgewassen). Om haar ingezoomd te kunnen bekijken heb ik een leuk fototoestel dat aardig kan inzoomen. Bij deze het resultaat!) De Foeniculum vulgare 'Giant Bronze' (bronzen venkel) blijft me fascineren. Het is een plant met een hoog aaibaarheidsgehalte. Ik zit er dan ook constant aan. Maar daarnaast is het een verschrikkelijk robuuste plant met stevige stengels die nooit omvallen (ook niet tijdens storm). Een vreemd contrast met het feeërieke, sterk vertakte, fijne loof. Zachte pluimen waarvan de jongste uitgroei roodgekleurd is in plaats van brons. Terwijl ik erover schrijf heb ik bijna zin om even naar buiten te gaan om die zachte pluimen even aan te raken. Dat is gewoon verslavend.) Nog een laatste plaatje. Het is de bloeiwijze van Carex grayi, een grasje met mooi diepgroen blad. Dat diepgroene blad is mooi, maar deze bloeiwijze is helemaal bijzonder. Allemaal kleine 'blaasbalgjes' in een trosje samengebonden. Zo speciaal, daar kan ik echt van genieten! |
|
|
Week 36 - Must see Ik kreeg al lange tijd signalen uit mijn omgeving dat ik er naart... 07-09-2008 20:22 Week 26 - Bingerden in noodweer Er valt ondertussen zoveel te vertellen dat ik niet eens weet waa... 23-06-2008 11:20 Week 14 - Lente-update Het is de hoogste tijd voor een lente-update, want we zijn ondert... 06-04-2008 17:26 Week 4 - Schoon schip en spierpijn Na mijn laatste verhaaltje, waarin ik schreef dat het zogenaamde ... 27-01-2008 11:41 Week 50 - Sneak Preview De tuin is een troosteloos hoopje ellende. Da's niets nieuws, wan... 11-12-2007 14:11 Week 46 - Buitengewoon Tuinieren Het afgelopen jaar kwam ik veel minder aan het tuindagboek t... 13-11-2007 20:56 Shera's Tuinarchief Nog niet uitgelezen..? In het archief vind je meer tuinverhalen die ik heb geschreven. |
|
