Shera's tuindagboek - 2005 Week 19 - Krassen in het tafelblad

Week 19 - Krassen in het tafelblad

Week 19 - Zaterdag 14 mei 2005 om 19:10 uur De zon is terug en gelijk zoemt er weer van alles. Ik doe zelf vrolijk mee. Vandaag heb ik een aantal éénjarige planten gekocht. Het meeste zaai ik zelf, maar bij sommige soorten bespaar ik me de moeite. Die zijn zo goedkoop te krijgen dat je er haast niet tegenop kunt zaaien. Ik heb dit jaar bijvoorbeeld geen Nicotiana's meer gezaaid, want die kosten maar 80 cent per 4 stuks. Voor Rhodochiton heb ik ook een adresje waar ik bijna niks hoef te betalen voor een plantje. Tja, en dan ben ik toch gemakkelijk... Dan weet ik het wel. En toen ik daar toch was werd ik natuurlijk ook verleid om een paar hele mooie donker-purperen Pelargoniums mee te nemen. Die gaan straks nog in een pot. De tuinen staan er prachtig bij. Toen de zon weer ging schijnen openden alle gevormde knoppen zich in één keer. Zij stonden, net als ik, ook in de wacht. Nu is het feest. De akeleitjes verwennen mij met hun show, de één nog mooier dan de ander. Vandaag ben ik begonnen met een nieuw deel van mijn site dat ik Plantenportretten heb genoemd. Als eerste mogen daarin de Akeleien schitteren - ook in groot formaat - want het zijn er ondertussen te veel om steeds in mijn dagboek te laten zien. Bovendien komen er nog steeds nieuwe bij. Op de foto hierboven zie je ook een akelei, maar met leuke bijrollen van de Frittilaria persica en Dicentra spectabilis. Door erop te klikken krijg je een groter exemplaar te zien. Dit is Anthriscus sylvestris 'Ravenswing', het donkerbladige fluitekruid. Wat een plaatje! Het schijnt dat niet alle zaailingen van deze soort net zo donker zijn als de moederplant, zodat het verstandiger is om de zaadschermen af te knippen. Mijn exemplaar heeft gelukkig nog geen zaad gezet, dus ik laat het even zo. Dat zuiverwit van de bloemschermen combineert zo mooi met het donkere loof. Voor meer detail kun je de vergroting bekijken. Nog één plaatje voor vandaag (want zo meteen ga ik mijn Pelargoniums oppotten). Het zijn de bloemen van de Dolichos lablab. Ik ben gisteren weer opnieuw begonnen met het afharden van dit exemplaar, want door de nachtvorst van afgelopen tijd zat daar even de klad in. Deze bloem is dus helemaal op de vensterbank ontstaan. Is het niet net een orchidee in het klein? Week 19 - Maandag 9 mei 2005 om 22:02 uur Donkere wolken pakken zich samen boven Hengelo. Ik sta net op het schoolplein om de kids op te halen (op maandagmiddag heb ik een extra leenkind, Sven, die poffertjes bij ons eet). Ik heb geen paraplu bij me, dus ik word een tikje onrustig. Ja, hoor daar begint het. Ach van een beetje regen smelt je niet, denk ik nog. Die regen verandert al gauw in hagelkorrels van bijna een centimeter in doorsnee. Ai!, denk ik. En schuif wat aan bij een slimme ouder die een kingsize plu heeft meegenomen. Het duurt gelukkig niet lang en gelijk daarna begint de zon te schijnen. We hebben het weer 'overleeft'. En nu de schade in de tuin nog bekijken. De voortuin heeft niet zoveel schade. Daar staan veel grassen en planten met grasachtig blad. Daar vallen die enorme hagelkorrels keurig langs. Ik zucht vast een beetje. En ondertussen bereid ik me wel voor op een wat minder fraaie achtertuin. De zon schijnt weer, hoe erg kan het zijn... Dit is trouwens mijn Gleditsia Sunburst, heel toepasselijk gefotografeerd tegen de zon in. Die loopt altijd wat later uit als de meeste bomen al groen zijn. De lente begint bij deze boom iets later, maar duurt vervolgens ook veel langer, want het blad blijft heel lang prachtig lentegoud gekleurd. Nu de achtertuin, dus. Toen ik het zag moest ik denken aan de titel van één van de boeken van Guus Kuijer over Madelief: Krassen in het tafelblad. Mijn grote trots, de Astilboides tabularis (het tafelblad) stond nog fier overeind, maar het blad is compleet doorzeeft. Bah! Heb je het eindelijk voor elkaar dat de slakken je bladplanten enigszins met rust laten en dan komt er wel weer een verrassing uit de lucht vallen. En om dan maar heel eventjes door te mopperen: Ik vind het te koud! Overmoedig als ik was had ik anderhalve week geleden al twee geheel afgeharde exemplaren van de wonderboom (Ricinus Communis) in de tuin gezet. Na twee nachtjes (bijna) nachtvorst staan ze er nog steeds keurig bij. Ik ben dus hoopvol. Mocht het toch fout gaan, dan heb ik binnen nog twee exemplaren staan. Ik tart het lot graag een beetje, maar als het even kan speel ik het toch een beetje safe. Voor de rest valt de schade eigenlijk reuze mee en ik vind dat ik er nu dus niet meer over moet zeuren. Verder met al het moois dat er in de tuin staat! Dit hier is een Allium 'Gladiator', een leuke reus van ongeveer een meter hoog met een bolvormig bloeischerm dat bestaat uit tientallen kleine paarse bloempjes. Bij mij staan ze tussen varens, zodat hun blad, net nu het lelijk begint te worden, verborgen is door het varenblad. Zo'n combinatie vind ik erg mooi, maar je moet wel een varensoort nemen die wat zon kan verdragen, want de meeste alliums houden van zon tot halfschaduw (uitzonderingen als Allium ursinum daargelaten). De grassen zijn er niet als eerste bij in de lente, maar vanaf nu beginnen ze echt mee te draaien. Een aantal soorten bloeien al mondjesmaat (zoals deze Deschampsia caespitosa, die straks nog veel mooier wordt). Bijna allemaal krijgen ze ondertussen in ieder geval wat meer om het lijf. Het zijn over het algemeen letterlijk laatbloeiers en wat mij betreft onmisbaar vanaf eind juni tot ver in de winter. Maar ook nu kan ik er echt van genieten. Dit is bijvoorbeeld zo'n grasje dat al mooi is als het opkomt en dat maanden achter elkaar blijft. Het is Hakonechloa macra 'aurea' (de gewone soort, zonder de gouden streepjes, is trouwens minstens net zo mooi). De bloeiwijze is heel bescheiden bij deze soort en dat is ook niet de reden waarom je haar in je tuin plant. Het blad is subliem. Ze vormt mooie lage pollen en ik vind het gewoon een plaatje. nog een mooie soort met weer zo'n naam waar je je tong over kunt breken: Carex muskingumensis 'variegata'. Ik heb die naam, geloof ik, ook nog nooit uitgesproken en als je echt wilt, dan lukt het vast. Ik hoef het niet meer aan een kweker te vragen of die 'm in het assortiment heeft, want ik heb hem al. Pfoe! (gevonden bij kwekerij Fahner in Deurningen, voor wie het weten wil). Deze wordt niet zo hoog, zo'n 60-70 cm, maar dijt wel lekker. Daardoor is het een perfecte plant om een groot oppervlak mee te vullen. Ik heb nog weer enkele akeleitjes gefotografeerd, maar die zijn morgen aan de beurt. Nu moet ik maar eens achter de computer weg. Oh ja, toch nog eentje. Van de Aquilegia 'Green Apples' die dit keer wel helemaal uit is gekomen. Een echte beauty. Omdat het zo'n mooie is heb ik deze ook in groter formaat op de site gezet. Gewoon klikken op het plaatje en je krijgt 'm te zien. Dit leuke extraatje ontbrak nog aan mijn site, tot dit weekend. Maar vanaf nu ga ik er vaker grote foto's in zetten. De tuinbezoeken heb ik alsnog onder handen genomen. De meeste foto's zijn nu ook in groot formaat te bekijken. Voor net dat beetje meer detail

Week 36 - Must see Ik kreeg al lange tijd signalen uit mijn omgeving dat ik er naart... 07-09-2008 20:22 Week 26 - Bingerden in noodweer Er valt ondertussen zoveel te vertellen dat ik niet eens weet waa... 23-06-2008 11:20 Week 14 - Lente-update Het is de hoogste tijd voor een lente-update, want we zijn ondert... 06-04-2008 17:26 Week 4 - Schoon schip en spierpijn Na mijn laatste verhaaltje, waarin ik schreef dat het zogenaamde ... 27-01-2008 11:41 Week 50 - Sneak Preview De tuin is een troosteloos hoopje ellende. Da's niets nieuws, wan... 11-12-2007 14:11 Week 46 - Buitengewoon Tuinieren Het afgelopen jaar kwam ik veel minder aan het tuindagboek t... 13-11-2007 20:56 Shera's Tuinarchief Nog niet uitgelezen..? In het archief vind je meer tuinverhalen die ik heb geschreven.