Shera's tuindagboek - 2005 Week 18

Week 18 - Tuinbezoek!

Week 18 - Donderdag 5 mei 2005 om 14:46 uur Langzaam breiden ze zich uit, deze mooie boshyacintjes. Ze staan nooit in de weg, hebben mooi grasachtig loof en voor de rest zijn het plantjes die je makkelijk vergeet, totdat daar ineens allemaal blauwe klokjes uit groeien. Ze doen het net zo goed in felle zon als in de schaduw. En ze nemen genoegen met zo'n beetje elke grondsoort. Dat weet ik omdat ze bij mij zowel in mijn zonovergoten voortuin met arme zandgrond floreren als in mijn bosrijke achtertuin met veel rijkere (en wat vochtigere) aarde. Een ode aan de 'blue bells'! Nog zo'n schoonheid. Dit is Tulipa 'Queen of Night'. Wat is die mooi! Volgens bronnen zou het de donkerste tulp zijn die verkrijgbaar is. Ze is zeker donker, maar net niet zo donker dat de rijke kleurschakeringen verloren gaan. De gloed is purperrood en grandioos. Ze staat pas voor het eerste jaar in mijn tuin, maar ze is nu al favoriet. Ik weet ook al dat ik aankomend najaar een boel extra bollen van deze nachtkoningin ga aanschaffen zodat ik haar door de hele tuin kan planten. Ze hoeft niet eens persé in een groep te staan om de aandacht te trekken. Ze weeft namelijk perfect tussen de akeleien en alliums door. Dit zijn de bloemen van Frittilaria persica. Ik heb al ontdekt dat het niet zo'n makkelijke plant is. Van de vier bollen die ik in de tuin heb geplant is dit het enige exemplaar dat dit jaar bloemen vormt. Ik had twee bollen in een pot gepoot en die in de koude bak geplaatst om ze pas later, na de maartse vorst, uit te planten. Die zijn allebei niet gaan bloeien. Aankomen najaar laat ik ze dus allemaal in de grond en hoop dat dat een beter resultaat geeft. De bol die wel is gaan bloeien heeft gelukkig twee hele mooie stengels met dieppurperen klokjes de lucht in gestuurd. Beeldschoon! Dit is Clematis 'Miss Bateman'. Ze staat al twee jaar in mijn tuin, maar bloeide altijd maar mondjesmaat. Dit jaar heeft ze blijkbaar besloten dat ze het toch leuk vindt bij me. Ze bloeit fantastisch! Het aantal bloemen is ontelbaar en deze zijn bovendien redelijk groot van formaat. De bloembladeren zijn zachtroze, bijna wit, en hebben elk een zachtgroene streep in het midden. De donkerrode meeldraden zorgen voor een mooi contrast. Ze groeit bij mij in de volle zon en heeft alleen bedekte voeten. Als ik haar na de bloei licht terug snoei kan ze me belonen met een tweede bloei in de nazomer. Dat ga ik dus zeker proberen. Ik heb momenteel alleen maar schoonheden in mijn tuin staan. Het wordt bijna saai, maar dit is er weer één. Het is de eerste akelei die is gaan bloeien van het clematiflora-type. Bijna etherisch. deze is heel lichtroze met een vleugje groen. Ik ben nu al weg van Aquilegia clematiflora (die zo heet omdat de bloemen sterke gelijkenis vertonen met de bloemen van Clematissen). Dit is dus pas de eerste. Ik ben bijna geneigd om bij de rest de knoppen te gaan open peuteren om te zien wat voor verrassingen die herbergen. Het plantenlabel dat ik bij deze heb geplaatst was dusdanig vervaagd dat ik werkelijk niet meer kan lezen wat het zou moeten zijn. Het lijkt op geen enkele soort die ik gezaaid zou hebben en als ik het zou moeten zeggen dan heeft het nog het meest weg van de gewone blauwe Aquilegia vulgaris. Op die groene vleugjes aan de uiteinden na. Het maakt niet uit, ze staat te schitteren en daar kan ik zonder naam ook wel van genieten. Dit zou Aquilegia vulgaris 'Iceberg' moeten zijn. Een witte soort met een ijsblauwe gloed. Ze heeft zeker iets koels, maar ik zou dit toch eerder willen omschrijven als een meer roze gloed. Niet zo zaadecht, blijkbaar. Ik vind dit ook weer een hele elegante bloem en een aanwinst voor mijn tuin. En eigenlijk maakt het er allemaal wel wat makkelijker op. Ik denk dat ik dit jaar het akeleizaad maar weer gewoon als mix ga verzamelen. Dat scheelt een hoop werk en uiteindelijk klopt de uitkomst toch maar gedeeltelijk. Wat eigenlijk net zo leuk is. Tot nu toe is nog geen bloem hetzelfde. Dit is er wel één met een naam. Dit is Aquilegia vulg. 'Ruby Port'. Lekker opvallend dieprood en goed gevuld. Nog maar net uit de knop, maar ik was zo blij dat het weer droog was en ik weer naar buiten kon om alles te fotograferen dat ze gelijk mee mocht doen. Het is gek om te zien hoeveel er sinds maandag alweer is gaan bloeien. In maart kun je alles de grond wel uit kijken en ben je blij met elke helleborus en krokus die de lente komt aankondigen en nog geen anderhalve maand later weet je niet meer waar je het eerst moet kijken. Wat een overvloed! Voor vandaag is dit het laatste akeleitje. Dit is Aquilegia 'Green Apples'. Een clematiflora type en blijkbaar komt ze zaadecht uit zaad. Ik had er aardig wat planten van geplant en voor zover ik het nu kan zien zijn ze echt identiek. Deze is eigenlijk ook nog bezig om open te gaan, maar zelfs nu is het al een juweeltje. Wit met een zachtgroene waas. Die mag zich overal in mijn tuin uitzaaien. Ach, eigenlijk geldt dat voor alle akeleien. Hoe kan je er hier nu teveel van hebben? Nog één laatste plaatje. Het is een knop van een Papaver orientalis. Een zelfgezaaide, dus wederom een grote verrassing wat voor kleur hieruit gaat komen. Eigenlijk kun je ze beter uit wortelstek vermeerderen, want ze kruizen er wat op los. Maar de verrassing van het zaaien is me ook wat waard. Soms denk ik zelfs wel eens dat het me daarom te doen is. Wie wil er nu een voorspelbare tuin? Week 18 - Woensdag 4 mei 2005 om 19:45 uur Het is echt even voorbij met het zomerse weer. In Twente kwamen we er telkens goed vanaf met enkel wat nachtelijke buitjes, maar dat is nu wel even helemaal anders. Ik kan rustig stellen dat dit momenteel met kop en schouders het natste plekje van Nederland is (31 mm regen in 24 uur tijd). Met zwembaden tegelijkertijd komt het hier naar beneden en als je je even buiten waagt tijdens een droog moment mag je blij zijn als je niet nat tot op je sokken weer thuis komt (mijn natte sokken hangen nog steeds te drogen). Vannacht zat ik ineens rechtop in bed toen er weer zo'n zwembad over ons dak werd uitgestort terwijl het ondertussen ook nog flink donderde en bliksemde. Ik ben dan gelijk klaarwakker omdat het schrikbeeld van de uitgezakte plumpudding die ik de volgende morgen in de tuin zou gaan aantreffen niet meer uit mijn gedachten wil verdwijnen. Zo gauw het licht was ging ik de schade bekijken. Die viel gelukkig mee. De planten stonden nog aardig overeind. Vervolgens zette ik mijn computer aan om te kijken wat dit noodweer verder teweeg had gebracht. Wat nou noodweer?! Op de radarbeelden van afgelopen nacht kon ik precies één onweersgebied ontdekken dat niet groter was dan Hengelo. Het is hier ontstaan en ook weer opgelost. Hoe is het mogelijk? Door de regen heb ik nog steeds geen foto's van mijn akeleien gemaakt. Dan maar mijn tuin tijdens zo'n leuke bui. Vanachter het raam genomen, uiteraard! Week 18 - Maandag 2 mei 2005 om 21:24 uur Het is net hoogzomer met deze temperaturen en als er dan ook nog eens van die regenbuitjes bij vallen dan lijkt het wel een tropisch regenwoud. De planten vinden het blijkbaar heerlijk, want alles staat er zo gezond bij. Helaas de slakken ook, want ondanks mijn gestrooi, vind ik er ineens toch weer aardig wat. Zolang het bij een beetje gesnack blijft en ze geen gatenkaas van mijn planten maken vind ik het best. Dit exemplaar leek van zalmkleurige parelmoer te zijn gemaakt. Ik voelde mij barbaars om de slakkenkorrels en troostte me met de gedachte dat die (volgens de verpakking) alleen de naaktslakken aan zouden aanpakken. Het is eigenlijk vals dat mooie beestjes zo'n compleet andere behandeling van me krijgen. O nee: er is één uitzondering en dat is het leliehaantje. Toen ik die voor het eerst ontmoette was ik erg onder de indruk van dit mooie rode kevertje. Het beestje streek neer op mijn al net zo gekoesterde lelies die juist knoppen vormden. Ik was helemaal verbaasd toen daar nog zo'n tweede rode kevertje bij kwam. Er ging mij nog geen belletje rinkelen dat die toevalligheden misschien niet zo toevallig waren (blond, hè?!). Zelfs het paren van die beestjes vond ik fenomenaal. Totdat ik een dag later ontdekte dat er allemaal zwarte puntjes op de bladeren zaten die mijn lelies in sneltreinvaart verwoesten. Mijn bewondering veranderde in afgrijzen, maar helaas was het al te laat. Tot vorig jaar durfde ik geen lelies in mijn tuin te planten en sinds dit jaar heb ik weer mondjesmaat leden uit dezelfde familie in mijn tuin. Die bewaak ik met argusogen en ik heb deze week dan ook het eerste kevertje doodgemaakt. Zonder pardon, eigenlijk. Die ervaring van een aantal jaren geleden staat me nog te helder voor de geest. Zowel zondag als vandaag stonden in het teken van tuinbezoeken. In mijn eigen tuin is er weer een bijzonder mooie Clematis gaan bloeien en ook staan er veel akeleien die je niet meer kunt verslijten voor 'in de knop', maar helemaal open zijn ze ook nog niet. Ik heb het meeste nog niet kunnen vastleggen op foto, maar dat komt later deze week. Wel heb ik een verslag gemaakt van mijn tuinbezoek op zondag aan De Kleine Plantage in Eenrum. Die is te vinden bij 'tuinbezoek'. Het was een prachtige tuin en daarnaast hadden ze een bijzondere collectie planten die ze ook in het kwekerijgedeelte verkochten. Om je echt te verlekkeren. Vanmiddag ben ik op tuinbezoek geweest bij Jan en Heleen uit Enschede. Ze hadden me uitgenodigd om eens te komen kijken en vandaag kwam het er van. Al bij het zien van de oprit was me duidelijk dat het om echte plantenliefhebbers ging. In de oprit was een strook in het midden open gelaten welke helemaal was beplant met een vrolijke verzameling laagblijvende plantjes. Ik heb nog nooit zo'n feestelijke oprit gezien. Daar heb ik helaas geen foto van. Van de net zo vrolijke voortuin heb ik wel foto's gemaakt. Het stond er bol van de lentebloeiers in allerlei kleuren die samen een uitbundig geheel vormden. Voor het raam was een verhoogd plantenbed gemetseld waarover onder andere Erysimum, Phlox en Euphorbia naar beneden tuimelden. Het was het soort tuin waarvan je zelfs als je die alleen maar uit je ooghoek hebt gezien je weet dat je even moet omkijken, omdat je anders iets gemist hebt. De achtertuin was al net zo uitbundig. Niet eens zo groot, maar tot de nok toe gevuld met plantjes. Er was een mooie strakke vijver en in het midden een ronde border die in etages was aangelegd, zodat er een waterval aan plantjes op pasten. Het was, zoals ze dat zelf noemden, een liefhebberstuin. Volgepakt met mooie plantjes die allemaal, stuk voor stuk, de show mochten stelen. De liefde voor Pelargoniums was meteen duidelijk. Overal stonden ze in potten, maar na een blik in hun kas wist je het zeker. Ikzelf ben met meer planten naar huis gegaan dan ik gekomen ben, waaronder een mooie pelargonium uit Madera. Maar ook een mooi gespikkeld viooltje, een bolletjesvaren, Epimedium en meer. Dat staat allemaal al in de tuin en wonder boven wonder vond ik er meteen plek voor. Het helpt echt als je er ook af en toe wat uithaalt, dan kan er weer wat mooiers in. Ik heb nu ook een plantje van het bonte zevenblad (Aegopodium podagraria 'Variegatum'). Nee, ik ben niet gek. Ooit heb ik die op mijn wenslijstje gehad, maar die had ik er weer afgehaald omdat de bonte soort net zo hard zou woekeren als het gewone zevenblad. Die gewone krijg ik nu net een beetje onder controle en dan... Maar Heleen had een hele goeie tip: bij haar staat die gewoon in een pot, ingegraven in de border en de schermen worden weggeknipt voor ze zaad zetten. Heel slim! Dus nu heb ik ook een exemplaar in de border staan. Het blad is prachtig. Ik ben er erg blij mee! Deze foto heeft natuurlijk niks te maken met dat zevenblad. Het is een tulp die ik in hun tuin had gefotografeerd. Van het zevenblad heb ik nog geen foto en dit plaatje was zo mooi. Een waardige afsluiter voor vandaag?

Week 36 - Must see Ik kreeg al lange tijd signalen uit mijn omgeving dat ik er naart... 07-09-2008 20:22 Week 26 - Bingerden in noodweer Er valt ondertussen zoveel te vertellen dat ik niet eens weet waa... 23-06-2008 11:20 Week 14 - Lente-update Het is de hoogste tijd voor een lente-update, want we zijn ondert... 06-04-2008 17:26 Week 4 - Schoon schip en spierpijn Na mijn laatste verhaaltje, waarin ik schreef dat het zogenaamde ... 27-01-2008 11:41 Week 50 - Sneak Preview De tuin is een troosteloos hoopje ellende. Da's niets nieuws, wan... 11-12-2007 14:11 Week 46 - Buitengewoon Tuinieren Het afgelopen jaar kwam ik veel minder aan het tuindagboek t... 13-11-2007 20:56 Shera's Tuinarchief Nog niet uitgelezen..? In het archief vind je meer tuinverhalen die ik heb geschreven.

Week 18 - Tuinbezoek!