Shera's tuindagboek - 2005 Week 14 - Lentebloeiers en compost

Week 14 - Lentebloeiers en compost

Week 14 - Woensdag 6 april 2005 om 20:34 uur Het is net begonnen met regenen. Ik ben net nog even in de tuin aan de slag geweest, maar nu druppelt het wat te hard en ik blijf een mooi-weer-tuinier. Maar ach, wat hebben we dat mooie weer de afgelopen week veel gehad. De planten knallen haast uit de grond en her en der bloeien lentebloeiers. Het zijn er weer veel te weinig trouwens. Daar moet ik komend najaar wat aan doen. Ik heb me voorgenomen om aankomend jaar ontzettend veel meer wortelstokjes aan te schaffen van anemone blanda 'blue shades' en die samen met blauwe druifjes en anemone nemorosa aan te planten over de hele tuin. Ik vind ze verschrikkelijk mooi en ze bloeien nu al bijna drie weken onafgebroken. Het ziet er niet naar uit dat daar voorlopig een eind aan komt en als ze dat wel het geval mocht zijn dan nemen de vergeet-me-nietjes het stokje van ze over. Een deel bloeit al, maar de hoeveelheid knopjes belooft een zee van blauw. Ik heb zojuist (voordat het begon te regenen) een laagje compost over de bodem verdeeld. Ik had zaterdag al een groot deel gedaan, maar nu is alles bedekt. Alle zaaionkruidjes zijn er in één klap onder verdwenen. Ik lijk net een proper tuinierstertje, dat haar hele tuin minutieus heeft lopen schoffelen. Dan is dit veel leuker, sneller klaar en de aarde wordt er heerlijk zwart van. Als ik compost verdeeld heb kan ik de aanblik van grond even waarderen, maar voor de rest van het jaar heb ik die grond liever volledig bedekt met planten. Hier ben ik bezig om de viooltjes van tuinvriend Jon in de voortuin te plaatsen. Ik had ze in allerlei schakeringen purper, donkerroze en bijna zwart uitgezocht en die staan nu vrolijk tussen de vaste planten in die mooie zwarte aarde. In de achtertuin heb ik viooltjes in bakken gedaan, maar zo tussen de nog lage vaste planten is het eigenlijk net zo mooi. Het vrolijkt de boel behoorlijk op, want schandalig genoeg bloeien in de voortuin - behalve een paar toefjes vaste violen - helemaal niks. Er zijn tulpen en alliums in aantocht, maar die bloeien pas in mei. Ook een tekortkoming waar ik aankomend najaar wat aan ga doen. Ik heb nog geen idee wat, maar tegen die tijd ben ik daar vast wel uit. Oh ja, en dan de narcisjes. Ik had kleine gele en kan me helemaal niet herinneren dat ik die geplant heb. Ook niet dat ik ze kocht, overigens. Maar daar stonden ze ineens - alsof het zo bedoeld was - tussen de blauwe anemoontjes. Wat een vrolijk gezicht! Dat is misschien ook wel de reden dat ik het zo leuk vind om zaad ter plekke te zaaien. Het resultaat is altijd spontaan en verrassend. Soms valt het een beetje verkeerd uit, maar dan trek ik de boosdoener er zonder pardon uit. Maar verder mag het lekker natuurlijk, kris kras door elkaar staan. Ik heb nu ook wortelen ter plekke gezaaid. Gewoon op een plekje in de border. Niet voor de groente zelf, maar voor de mooie bloemschermen. Deze kreeg ik van een tuinvriendin en bloeien rood. Klinkt dat niet bijzonder. Ik ben zelf ook erg nieuwsgierig en heb voor de zekerheid de plek gemerkt, zodat ik zorgvuldig mee om kan gaan en niet in een suffe bui een plant neerplof. De narcissus Thalia bloeit nu ook en die is prachtig roomwit, zowel de bloemblaadjes als de kroon. Ze staan tussen de anemonen en blauwe druifjes en zijn wonderschoon. Elegant kleinbloemig. Ik ben niet zo dol op grootbloemige, behalve als ze massaal zijn aangeplant. Daar heb ik in mijn tuin niet zo heel veel plek voor. Maar zo is het ook prachtig. Dit hier is het blad van Sanguisorba obtusa. Van deze plant ben ik helemaal weg. Het blad is bijzonder mooi en in de zomer komen daar lange dunne stelen uit met roze borstelige bloeiwijzen die vervolgens zaad zetten en ook dan nog mooi zijn. Maar misschien vind ik deze plant in het vroege voorjaar nog wel het allermooist. Als het net de grond uit komt 'vouwen'. Met hele fijne karteltjes langs de randen en een mooi getekende nerf. Okay, je moet voor dat moois wat door de knieën, maar daar blijven we lekker soepel van. Ik wil nog even kwijt dat ik erg blij ben met alle leuke mails en post die ik de laatste tijd krijg. Ik wordt er zo vrolijk van! Net als van dit plaatje: Een grasje dat Melica ciliata heet en in de staat waarin ze nu is niet zo verschillend van andere grassen. In mijn tuin staat ze zo gepositioneerd dat de lage ochtendzon er precies doorheen kan schijnen en dat zorgt bij mij in ieder geval voor het ultieme lentegevoel. Daar moeten we het dan maar even mee doen als ik de weermannen en -vrouwen van het KNMI moet geloven. Een voordeel, de planten krijgen weer een natuurlijk scheutje water en dat kunnen ze goed gebruiken.

Week 36 - Must see Ik kreeg al lange tijd signalen uit mijn omgeving dat ik er naart... 07-09-2008 20:22 Week 26 - Bingerden in noodweer Er valt ondertussen zoveel te vertellen dat ik niet eens weet waa... 23-06-2008 11:20 Week 14 - Lente-update Het is de hoogste tijd voor een lente-update, want we zijn ondert... 06-04-2008 17:26 Week 4 - Schoon schip en spierpijn Na mijn laatste verhaaltje, waarin ik schreef dat het zogenaamde ... 27-01-2008 11:41 Week 50 - Sneak Preview De tuin is een troosteloos hoopje ellende. Da's niets nieuws, wan... 11-12-2007 14:11 Week 46 - Buitengewoon Tuinieren Het afgelopen jaar kwam ik veel minder aan het tuindagboek t... 13-11-2007 20:56 Shera's Tuinarchief Nog niet uitgelezen..? In het archief vind je meer tuinverhalen die ik heb geschreven.