Week 5 - Vetbolletjes en nieuwe knoppen

Wijzig lettergrootte
 
Week 5 - Dinsdag 1 februari 2005 om 10:50 uur
De kou is weer even voorbij. Je merkt het gelijk doordat alle jonge knoppen aan de takken weer een beetje opzwellen. De Clematissen en Kamperfoelie vormen knoppen en de Wisteria ook. Die laatste heeft nog nooit gebloeid en ik betwijfel of ze dat dit jaar wel gaat doen. Wat ik nu aan Wisteriaknoppen ontwaar zijn volgens mij gewoon weer bladknoppen. Maar ik moet eerlijk toegeven dat ik op dat gebied niet echt een expert ben. Als je een Wisteria vanaf het jaar van aanplanten keurig elk jaar snoeit schijnt het allemaal veel sneller te kunnen. Maar helaas, dat van dat snoeien heb ik pas dit jaar gelezen. Mijn Wisteria is ondertussen wild gaan kronkelen en het verschil tussen hoofd- en bijtakken is nauwelijks nog te ontdekken. Nou ja, het blad is nog steeds heel mooi en al die warrigheid zorgt er wel voor dat de afscheiding tussen onze tuin en het gemeenteplantsoen 's zomers lekker bedekt is met weelderig blad. Ik wil ooit nog eens een Wisteriaboom kweken. Met veel geduld, netjes en consequent in vorm snoeien en zorgvuldige training kan dat. En dan heb je ook wat!

Tijdens de vorstdagen heb ik vetbolletjes opgehangen voor de vogels. Ik doe dat liever niet als ze hun voedsel ook op een wat natuurlijker wijze kunnen verkrijgen, omdat ik ze niet te afhankelijk wil maken van mensen. Dus ik trotseerde de sneeuw (jawel dat laagje van maar liefst 5 cm!) om de sering vol te hangen met vetbolletjes. Geloof het of niet, er was niet één vogel die er van gesmuld heeft tijdens de kou. Net op dag dat de laatste restjes sneeuw smolten, was het een gekwetter van jewelste bij die boom. Nu kan ik het natuurlijk niet over mijn hart verkrijgen om de bolletjes weer weg te halen. Of misschien is het wel eigenbelang. Ik vind ze zelf wel leuk om er naar te kijken. Niet naar die bolletjes, maar naar die vogels. In dit tempo zijn de bolletjes over een week of twee wel opgegeten. En anders haal ik ze tegen de tijd dat de vogels gaan nesten zeker weg, want anders gaan ze hun jongen ermee voeren. Lekkere dikke pieren veel gezonder! Nog even geduld, zo hard gaat het allemaal niet. Ik wacht namelijk ook al een week op het uitkomen van mijn sneeuwklokjes en die gebeurtenis heeft ook nog niet plaatsgevonden.

Binnen kiemt er nu van alles. Vorig weekend heb ik alle éénjarige klimmers gezaaid, zolas de Ipomoea's, Clitoria, Dolichos Lablab en Asarina's. Daar is nog niets van te zien, maar wel van een aantal andere soorten die ik net een weekje of twee eerder had gezaaid. Vandaag spotte ik zaailingen van de Anemone crinita en dat maakt mijn hele dag dan goed. Ook heb ik een aantal mysteriezaden gezaaid. Ik ben er zo eentje die tijdens een tuinbezoek zo af en toe een zaadje pikt en dan bij thuiskomst niet meer van alle zaadjes weet wat het nu ook alweer was. Voorlopig blijft het een mysterie en ik hoop dat ik er ooit nog achter ga komen. Misschien pas als ze gaan bloeien. Dat duurt nog even. Het draait tenslotte allemaal om geduld. Dat heb ik wel, maar alleen als het om de lente gaat dan kan die niet snel genoeg komen. Ik ben vast niet de enige!



Week 36 - Must see
Ik kreeg al lange tijd signalen uit mijn omgeving dat ik er naart...
07-09-2008 20:22

Week 26 - Bingerden in noodweer
Er valt ondertussen zoveel te vertellen dat ik niet eens weet waa...
23-06-2008 11:20

Week 14 - Lente-update
Het is de hoogste tijd voor een lente-update, want we zijn ondert...
06-04-2008 17:26

Week 4 - Schoon schip en spierpijn
Na mijn laatste verhaaltje, waarin ik schreef dat het zogenaamde ...
27-01-2008 11:41

Week 50 - Sneak Preview
De tuin is een troosteloos hoopje ellende. Da's niets nieuws, wan...
11-12-2007 14:11

Week 46 - Buitengewoon Tuinieren
Het afgelopen jaar kwam ik veel minder aan het tuindagboek t...
13-11-2007 20:56



Shera's Tuinarchief
Nog niet uitgelezen..? In het archief vind je meer tuinverhalen die ik heb geschreven.

RSS-feed Tuindagboek.nl Statistieken site by ezoffice © 2004-2010